— '15 — 



noorden van Pahlun de rijweg zich oplost in de enge voetpaden, 

 die naar het woeste Jamtland en Herjedaien voeren, dan kan hij 

 westwaarts door het wilurijlce Wermtland wederom nr.ar de groote 

 meeren afdalen. Welligt, indien hij met de hengelroede in de hand 

 de boorden bezocht der Dal-Elf , bekruipt hem ook de lust de echo's 

 van het Tio-mil-skog (tien-raijlen-woud) te wekken door liet schot 

 zijner jagtbuks. Niet ten onregte voert het bosch dien naam , want 

 geen ellendig dorp, zelfs geen enkel huis verlevendigt het eentoo- 

 nige van den donkeren weg, die onder het hooge geboomte loopt. 

 Reusachtige dennenstammen , hier en daar door den berk afgewis- 

 seld, hebben hunne wortels diep in den gebroken granietbodem 

 bevestigd, of verhpflen zich van den top der erratische blokken, die 

 op den verbrijzelden bodem liggen als stomme getuigen der vreesse- 

 lijke omwentelingen, die dit gedeelte van Europa in het voorhisto- 

 rische tijdvak onderging. De diepe spleten van den grond, met mos 

 begroeid, bieden een verraderlijk pad aan, waar de jager zich niet 

 zonder de grootste behoedzaamheid op waagt, terwijl de boomen 

 zóó digt naast elkander gegroeid zijn, dat men naauwelijks veertig 

 schreden vóór zich uit kan zien. Alleen daar, waar een boschbrand 

 geweest is, onistomi eene vlakte vol verkoolde spookachtige stam- 

 men , die na weinig jaren weder plaats maken voor jonge spruiten. 



In deze streek vonden wij op eenen avond , toen wij reikhalzend 

 naar een nachtverblijf uitzagen , op eene kleine vlakte een kampe- 

 ment opgeslagen , dat uit een paar hutten en eene tent bestond , 

 waarop de Engelsche vlag wapperde. De uitgezonden slmtsboncle 

 (postillon) kwam terug met het berigt, dat een Engelsch reiziger 

 zich met eenige Einnen daar op de jagt bevond. Spoedig reed de 

 ligte britschka daarheen , en toen de paarden ondergebragt en de 

 jagers bij het vuur in vertrouwlijk gesprek waren gewikkeld, leer- 

 den wij in sir godfrey webster, officier bij de marine, een jager 

 en edelman kennen in den waren zin van het woord. 



Eenige weken na onzo eerste ontmoeLing, vonden wij elkander 

 in Gothenburg terug bij het ziekbed van zijnen landsman jamrs 

 LLOYD, den beroemden Noordschen beerenjager. Hij was aan het 

 leger gekluisterd door eene ernstige hoofdwonde, hem kort te vo- 



