— 46 — 



ren door een' beer toegebragt, dien hij raisgeschoten had. Gedurende 

 zijn langzaam herstel vischten wij dikwerf te zamen met de hen- 

 gelroede naar zalm in de Götha-Elf, en bragten vele belangrijke 

 da^-en met hem door. Later woonden wij eene geregelde beerenjagt 

 [skall) bij, en hoewel deze jagt niet die inspanning vordert, die 

 tot het dooden van den koning der dieren vereischt wordt, toch is 

 de volwassen noordsche beer een vijand, die ontzag inboezemt, en 

 o-eheel in harmonie is met de sombere poëzij der Zweedsche wouden. 

 De dennewouden van Scandinavië, die zich tot aan de Noordkaap 

 uitstrekken, leveren, vooral in het gevogelte, eene groote ver- 

 scheidenheid op van wildsoorten, maar zijn arm aan individuen. 

 De onophoudelijke vervolging, het verstoren der nesten, en de 

 nijpende koude des winters doet vele te gronde gaan. In de pro- 

 vincie Schoonen zijn vrij overvloedig: hazen [hase) ^ korhoenders 

 [Orre)^ en hazelhoenders {Hjerpe)^ iQxm]\ de patrijs (m^^/^öwa) zelfs 

 nof^ hooger op tot iii Wermtland gevonden wordt. Het is te ver- 

 wonderen lioe die lieve, sierlijke vogel overwinteren kan in een 

 ^and waar de sneeuw zes maanden van het jaar den grond bedekt; 

 en gedurende al dien tijd voedt zij zich alleen met het jonge graan, 

 dat zij vindt door onder de sneeuw te kruipen. Bij aanhoudende 

 buijen echter sneeuwt de patrijs onder; uitgeput van koude en 

 hono-er kan hij zich niet meer naar boven werken, en de overblijf- 

 sels van geheele vlugten worden soms in het voorjaar onder de 

 sneeuwlaoen gevonden. Vooral wanneer na een korten dooi op nieuw 

 vorst invalt, zijn de patrijzen verloren en in gansche streken wor- 

 den zij dan uitgeroeid. In de provincie Sclioonen, waar de jagt 

 vrij geregeld gedreven wordt, vangt men de vlugten in het najaar 

 op, om ze tegen den paartijd weder in vrijheid te stellen. Des 

 zomers vindt men hier nog de houtsnip [morJcalla), en de water- 



o 



snip {hechasshi) , terwijl de jonge bontekraai (Jcraka) als lekkernij 

 beschouwd wordt, die wij ook in Noord-Duitscliland, te Kiel o. a. 

 als gewoon wild op de markt te koop aangeboden zagen. De vorst 

 echter van het pluimgedierte der noordsche wouden is de prach- 

 tige auerhaan (/{^«V/er), wiens gekraai uit den lioogen dennentop ons 

 altijd het bloed snelier door de aderen joeg. 



