49 — 



de grootste stilte, in eenen groeten kring rondom het spoor, tot 

 dat zij op de plek terugkomen , vanwaar zij aanvingen ; zorgende 

 van tijd tot tijd een teeken aan boom of gesteente te maken om 

 de plaats in liet voorjaar terug te kunnen vinden. Zij nemen de 

 meeste voorzorg in acht om het dier , dat binnen den cirkel be- 

 sloten ligt, niet te storen, daar het alsdan op nieuw over stok en 

 steen zijnen loop naar het noorden voortzetten zou, en hen welligt 

 nog eene dagreize verder van hunne woonplaats de wildernis in zou voe- 

 ren. Wel overtuigd, dat het beerenspoor het spoor ilcv schieën nergens 

 doorsnijdt, laten zij het dier vooreerst in rust, en keeren huiswaarts. 

 . Deze vern.oeijende en gevaarlijke togt heet in de jagertaai: den 

 beer omringen [ringar IjÖren). Volgens de oude noordsche jagtwet 

 behoort het dier den jager in eigendom die dit werk verrigtte, en 

 niemand zal den aldus omringden beer verstoren. Dikwerf verkoo- 

 pen de spoor zoekers den beerenhuid, althans het regt den beer in het 

 voorjaar te dooden, aan moediger of avontuurlijker jagers. Hieruit 

 volgt dat: "de beerenhuid verkoopen voor dat hij geschoten is," 

 eene gewone jagtdpeculatie is, die in het noorden jaarlijks geschiedt. 

 Ten einde aan het eigenaardige van dien togt niets ontbreke, 

 meen ik den lezer schuldig te zijn de schie te beschrijven Wan- 

 neer d^i aanhoudende en digte sneeuw, die den aanvang van den 

 Zweedschen winter kenmerkt, ecnige voeten hoog ligt, is alle ver- 

 keer, dat niet langs den met moeite open gehouden hoofdweg loopt, 

 afgebroken. Meeren, heuvels, akkers en kreupelhout, alles is ge» 

 noegzaam in ééne golvende vlakte herschapen , waar zelfs de huizen 

 half uit te voorschijn komen. Nu bindt zich de boer en de 

 jager lange smaile planken onder den voet, die, van ligt hout ver- 

 vaardigd, van onderen bekleed zijn met rendierenhiiid, waarvan het 

 haar naar achteren zit. Deze planken, die yan voren zacht naar 

 boven gekromd zijn, hebben eene breedte van vijf Eijnl. duimen; 

 de regter is twaalf voet, de linker negen voet lang, en zij worden 

 met een riem om den voet vastgegespt. — Dit schoeisel nu heet : 

 ■skidor^ schie. Ook de paarden dragen eene soort van ronde schij- 

 ven onder den voet, vervaardigd van gevlochten takken, drie palm in 

 doorsnede, skarhogar genoemd. 



