EENE STAD DER DOODEN 



IN NOORD -AMERIKA. 



DOOR 



P. HART ING. 



VV ie kent het spreekwoord niet: "een droppel holt een steen uit !'' 

 Gewoonlijk in eenen zedelijken zin toegepast, als het beeld der vol- 

 harding, die gestadig hetzelfde doelwit nastreeft en het eindelijk 

 bereikt, drukt dit gezegde tevens eene gewigtige natuurkundige 

 waarheid uit. Zij is deze: dat zelfs de hardste rotsgesteenten allengs 

 afslijten door de werking van water in beweging , hetzij dan , dat 

 dit er in droppels, stralen of stroomen op nederstort, of dat het, 

 door den wind voortgestuwd, als golven er tegen aan bruist of 

 met meerdere of mindere snelheid er overheen vloeit, gelijk in ri- 

 vieren en beken. 



Deze gestadige, nimmer ophoudende werking des waters is tevens 

 een der vermogendste hulpmiddelen, waarvan de natuur zich bedient 

 tot vervorming van de oppervlakte der aardschors. Geen enkel oogeii- 

 blik behoudt deze dezelfde gedaante. Van de kruinen der gebergten 

 dalen de wateren, die zich daar als sneeuw en ijs hebben opgehoopt, 

 naar de dieper gelegen vlakten , en , ondersteund door de inwerking 

 der lucht op de gesteenten, slepen zij de grootere en kleinere 

 brokstukken mede, die de moederrots verlaten, om elders, waar de 

 snelheid des strooms verminderd is, eene vaak slechts kortstondige 

 rust te vinden. Het stroomende water is als het ware de algemeene 



