— 24 — 



tot tijd een persoon geboren worden , die de wei uitgedrukte ken- 

 merkeu bezit van slechts éénen der zuivere stammen , wier vermengd 

 bloed door zijne aderen vliet. Doch, indien individus van twee 

 meer verwijderde stammen zich vermengen, dan wordt er, ja, een 

 kroost geboren, dat voor verdere voortplanting vatbaar is, maar 

 in veel minderen graad dan in het eerste geval. Hiervan wordt, 

 gelijk men beweert, een voorbeeld gevonden bij de mulatten, het 

 gemengde kroost van blanken en negers. Deze mulatten namelijk 

 zouden korter leven dan de blanken en de negers, en minder ge- 

 makkelijk moeite en zwaar werk verdragen. De mulattinnen zouden 

 zwak , en slechte minnen zijn , en hare kinderen , bij mulatten ver- 

 wekt, zeer dikwijls jong sterven. Ook zouden mulatten, onder el- 

 kander huwende, ^minder kinderen krijgen, dan wanneer zij zich 

 verbinden met individus uit een der beide zuivere rassen. Er zoude 

 geen voorbeeld bestaan van eene mulatten-familie, die, zonder ver- 

 menging van blank of zwart bloed, gedurende eenige geslachten is 

 blijven bestaan, zoodat een mulattenvolk op den duur eene onmo- 

 gelijkheid zijn zoude. Deze ontaarding zoude zich ook tot het 

 zedelijke uitstrekken , want de mulatten — en in 't algemeen alle 

 bastaarden van weinig verwante stammen — zouden slechts de on- 

 deugden, niet de deugden der beide stammen, uit wier vermen- 

 ging zij ontsproten zijn, vereenigd bezitten. Zulk eene verbastering 

 en ontaarding nu merkt men niet op bij het voortbrengsel van de 

 vermenging van rassen^ die slechts verscheidenheden van eene en 

 dezelfde diersoort zijn; men kent integendeel den veredelenden in- 

 vloed van de zoogenoemde kruising. Zelfs heeft , gelijk wij zagen , 

 de vermenging van naauw met elkander verwante soorten niet eens 

 dat ongelukkige resultaat. Is dus van de vermenging van twee 

 meer ongelijke menschenstammen het gevolg de voortbrenging van 

 zulk een ontaard kroost, als b. v. de mulatten zijn, dan kan men 

 daaruit besluiten , dat die stammen geene bloote verscheidenheden 

 van ééne enkele menschensoort, maar wel degelijk verschillende en 

 zelfs weinig verwante menschensoorten moeten zijn , waarbij dan 

 natuurlijk elke gedachte aan eene gemeenschappelijke afstamming 

 van zelve vervallen moet. 



