— u — 



/->v 



Tig 4. Fig. 5. 



ren, meer Kaukasischen vorm veranderd is. Yig. 5 stelt een' soldaat 

 voor van de lijfgarde van ramses II, uit de veertiende eeuw voor 

 Christus. Deze soldaten waren meest Neder-Egyptenaren. Nu kan 

 men de hedendaagsche Pellah's, vooral die van Neder-Egypte, beschou- 

 wen als de eigenlijke, minst vermengde afstammelingen der oude 

 Egyptenaren, en het is hoogst opmerkelijk , dat diezelfde Eellah's over 

 het algemeen den gelaatsvorm bezitten , die door onze beide figuren 

 wordt vertegenwoordigd. Een sprekend voorbeeld van de onuitwisch- 

 baarheid der grondvormen van de menschenrassen ! 



De hooge oudheid, die men aan de Indische beschaf'ing toeschrijft, 

 en raenigerlei overeenkomsten, die men tusschen de Egyptenaren 

 en Hindoes meende te ontdekken, verleidden PuiciiAiiD en anderen , 

 om den Nijl met den Ganges te verbinden en te veronderstellen , dat 

 de Egyptenaren van Hindostanische afkomst zijn. Doch niets geeft 

 ons aanleiding om te gelooven , dat de Egyptenaren en Hindoes, 

 zelfs ten tijde van salomo, en nog minder ten tijde van mozes of 

 ABRAHAM, icts vau elkander wisten. De oude Egyptenaren geloof- 

 den , dat zij in den striktsten zin inboorlingen van hun eigen land 

 {autochtJionen) waren, en verwierpen alle verwantschap met andere 

 volk.en. De Hindoes weten niets noch van het uitzenden van kolo- 

 niën naar Egypte, noch van het ontvangen van Egyptische volks- 

 plantingen. Het karakter der Egyptische en Indische talen is ge- 

 heel verschillend ; de Hindoes hebben ook nimmer hieroglypenschrift 

 gekend, hetwelk evenwel op de alleroudste Egyptische monumenten 



