-~ 12 



vrij moeijelijk te beslissen; zooveel is zeker, dat zij donkerder van 

 kleur waren dan de Grieken; zwart echter, als de negers, waren 

 zij stellig niet. 



Daargelaten de vele bastaard vorm en , ontstaan uit de veelvuldige 

 vermenging met Aziatische typen van den Semitischen stam , vinden 

 wij op de oude monumenten twee bepaalde vormen van hoofd en 

 gelaat, die men als bij uitstek Egyptisch beschouwen moet. De eene 

 de nieuwste, (fig. 2 en 3) meest algemeen op monumenten van betrek- 

 kelijk nieuweren tijd, kenmerkt zich, naar de beschrijving van morton 

 in zijne Crania Aegyptiaca, door eenen naar boven verlengden sche- 



Fig. 2. RAMSSES YII. Fig. 3. egïptisch priester. 



del, een naar achteren wijkend voorhoofd en kin, en een ten ge- 

 volge daarvan vooruitkomend gelaat, fijne gelaatstrekken, een' lan- 

 gen, somtijds regten, somtijds een weinig gebogen neus, bij eenigen 

 eenigzins dikke lippen, en lang haar. De andere vorm, die het 

 algemeenst is op de alleroudste^ monumenten , biedt eenige overeen- 

 komst aan met dien der Berbers, Galla's, Abyssiniërs en dergelijke 

 Afrikaansche volkeren, die wel is waar geene negers zijn , maar toch 

 eene soort van overgang daarstellen van den Kaukasischen tot den ne- 

 gervorm. Van de beide voorbeelden van dezen ouderen gelaatsvorm , 

 die ik hier mededeel, is vooral fig. 4 merkwaardig, daar zij voor- 

 komt op eene graftombe, die zeker van ten minste 3500 jaren voor 

 Christus dagteekent, en den persoon voorstelt, die er in begraven 

 is. Het schijnt, dat deze gelaatsvorm, die iets negerachtigs bezit, 

 de echte oude Egyptische gelaatsvorm is, die door vermenging met 

 Kanaiinitisch , Israëlitisch en Arabisch bloed later in den nieuwe- 



