— 64 -' 



lang en 30 mijlen breed, en strekt zich westwaarts uit naar de 

 donkere reeks van bergen, die men de Black Hills noemt. Zijn 

 laagst gelegen gedeelte bevindt zich omstreeks 300 voeten onder 

 het algemeene oppervlak van het omringende land en bestaat uit 

 eenen bodem, welke overeenkomt met dien van den hooger gelegen 

 grond , waarop eenige spaarzame grasplanten gróeijen. 



Met het omliggende land bieden de Mauvaises terres ecliter de 

 sterkste tegenstelling aan. Yan de eentoonige , geenerlei afwisseling 

 opleverende opene prairie, daalt de reiziger plotseling honderd of 

 tweehonderd voet naar beneden, in een dal, dat er uitziet, als of 

 het uit de daaraan grenzende wereld is weggezonken , terwijl over 

 de geheele oppervlakte duizenden van steile, onregelmatige, pris- 

 matische zuilen zijn blijven staan, dikwijls van boven bedekt met 

 even onregelmatige pyramiden en zich verheffende tot eene hoogte 

 van een- tot tweehonderd voeten of meer. 



Zoo digt staan deze natuurlijke torens zamengedrongen op de 

 oppervlakte dezer buitengewone streek, dat de reiziger zijnen weg 

 moet zoeken door eenen doolhof van diepe en naauwe doorgangen, 

 niet ongelijk aan de naauwe onregelmatige straten en stegen van 

 de eene of andere zeer oude stad in Europa. Op eenen afstand ge- 

 zien, nemen de rotsige zuilen in hunne eindelooze opeenvolging 

 inderdaad het voorkomen aan van door kunst opgerigte gebouwen 

 van grooten omvang, voorzien van al de daarbij behoorende kas- 

 teelen en torentjes, boogpoorten en pilaren, koepeldaken en steil 

 omhoog stijgende torenspitsen. Schier zoude men wanen, dat men 

 de eene of andere prachtige stad der dooden naderde, waar de ar- 

 beid en het genie van een lang vergeten volk eene menigte ge- 

 denkteekenen van kunst en vlijt heeft achtergelaten. 



Daalt men echter van de hoogte af, en treedt men dit uitge- 

 breide doolhof binnen , en beschouwt men deszelfs zamenstellende 

 deelen van naderbij , dan maakt de door den afstand te weeg ge- 

 bragte gezigtsbegoocheling plaats voor de werkelijkheid van het 

 tooneel. De kasteelen en torens, die de verbeelding had voorge- 

 tooverd, verdwijnen, en, waar het oog heenblikt , ontwaart het niets 

 dan naakte, doode rotswanden. 



