— 70 — 



dels hangen in groote, wel bijna eene Ned. el lange trossen tus- 

 schen den voet der talrijke gevederde bladen neder , hebben de 

 grootte eener pruim, en bestaan uit een vezelig, vlezig zaadhulsel 

 van eenen zoeten smaak rondom eenen rolronden steen. In Valen- 

 cia worden de dadels wel rijp, maar zijn toch minder zoet dan in 

 Afrika. Men kweekt de dadelpalmen in Spanje dan ook haast meer 

 om hun loof dan om hunne vruchten. De verbleekte palmenbladen 

 toch hebben eenen goudachtigen glans, en zijn zoowel in Spanje 

 als in frankrijk en Italië zeer gezocht bij processiën op Palmzon- 

 dag. Om ze goed bleek te krijgen, worden de bladen te zamenge- 

 bonden en zoo met koorden vastgehouden; op deze afzigtelijke wijze 

 ziet men hier vele der schoonste palmen misvormd. Jaarlijks wor- 

 den er geheele scheepsladingen van dit palmenloof, als ook de da- 

 dels zelve , in menigte uitgevoerd. Deze boomen worden hier een^ge 

 eeuwen oud en bereiken dikwijls eene hoogte van 40 — 60 voeten. 

 Hun hout is zeer vast en kan als werkhout dienen. De door den 

 dorren grond verspreide wortel vezels hebben niet zelden de dikte 

 van een arm. 



De kleine waaijerpalm of dweig'pdlm {CAamaerops kumilis), palmito 

 in het Spaansch geheeten, wordt niet gekweekt, maar komt overal 

 in de aan de Middellandsche zee gelegene oorden in het wild voor; 

 inzonderheid in Neder-Andalusië , waar hij tusschen Sevilla en 

 Ecija geheele vierkante mijlen overdekt. Deze heeft geene eetbare 

 vruchten , maar zijne waaijervormige bladen dienen tot allerlei vlecht- 

 werk, en de jonge bladen, hoewel eenigzins hard, worden door het 

 volk gaarne als salade gegeten. De stam blijft laag, ja valt meest 

 in het geheel niet in het oog, zoodat een exemplaar van meer dan 

 20 voeten hoog in den plantentuin te Valencia als eene groote 

 zeldzaamheid beschouwd wordt. 



V. H. 



