PANAMAHOEDEN. 



Deze weinig bekende hoeden worden niet alleen aan de land- 

 engte van Panama, maar ook in onderscheidene aangrenzende dee- 

 len van Ecuador gemaakt. Zij worden met 150 tot 200 dollars 

 betaald , welke hooge prijs verklaarbaar is uit hunne ligtheid en buig- 

 zaamheid, daar men ze in den zak kan steken, zonder dat zij be- 

 derven, en daaruit, dat zij uit één stuk bestaan. Zij worden gemaakt 

 van een in onze plantentuinen niet zeldzaam gewas , dat in uit- 

 wendig aanzien aan de palmen nabijkomt, de Carludovicia palmata 

 van RUiz en pavon, welke langs de westkust van Nieuw-Grenada 

 en Ecuador in eene uitgestrektheid van twaalf breedte-graden wast 

 en aldaar jipijape of portorico genoemd wordt. Voor het vlechten 

 tot hoeden ondergaat dit stroo (paja) verschillende toebereidingen. 

 De bladen worden ingezameld vóórdat zij afvallen, alle ribben en 

 grovere vezels verwijderd en het overige, zonder van den bladsteel 

 afgenomen te worden, in fijne slippen verdeeld. Dit wordt eenen 

 dag in de zon gelegd, daarna in bundels gedraaid en in kokend 

 water gedompeld, tot dat het wit wordt, waarna het op eene be- 

 schaduwde plaats gedurende eenige dagen wordt opgehangen om te 

 bleeken. Zoo is het stroo ter verzending gereed en wordt dan ook 

 in groote menigte verzonden, vooral naar Peru, waar de Indianen 

 het veel tot kunstige cigarenzakjes verwerken , die mede zeer duur 

 verkocht worden. Het vlechten der hoeden geschiedt op een blok, 

 waarbij men met de borst steeds aandrukt, dat natuurlijk een ver- 

 moeijende arbeid is. Grove hoeden worden in een of twee dagen 

 gemaakt, maar met de fijne is men soms maanden bezig. Het vlech- 

 ten geschiedt het best bij vochtige weersgesteldheid, daar anders 

 het stroo ligt breekt, hetwelk men in den bereiden hoed ziet aan 

 kleine zamenknoopingen van het stroo, waardoor hij echter in 

 waarde vermindert. Zie berthoi.d seemann, Reise imi die Welt. 



Hannover 1853; L, p. 226—228. 



V. H. 



