BIJZONDERE ÏJSBEERENJAGT. 



Seeman deelt, in zijne Reise um die Welt, IL 24, eene vernuf- 

 tige wijze mede, waarvan de Eskimo's zich bedienen, om den Ijs- 

 beer te vangen, ten einde zijne huid als pels te kunnen gebruiken. 

 Zij nemen een sterk stuk balein, omstreeks 4 duimen breed en 

 2 voet lang, hetwelk wordt omgebogen, zoodat de uiteinden elkaar 

 raken. Deze balein wordt gewikkeld in een stuk robben vet, het- 

 welk men in de koude laat verharden. Men trekt ter jagt, gewa- 

 pend met pijl , boog en den bevroren brok. Zoodra men een beer 

 ontmoet, schiet iemand een pijl op hem af. De beer duldt deze 

 beleediging niet, maar vervolgt de jagers, die op hun vlugt den 

 verraderlijken vetklomp laten vallen. Het dier vindt het beetje en 

 slokt het door. Weldra laat het spek in de warme maag los; de 

 balein, van haar band bevrijd, ontspant zich met al hare veer- 

 kracht en beleedigt het ingewand derwijze, dat het leven van den 

 beer er mee gemoeid is. 



Het beginsel, waarop deze wijze van vangst berust, zal wei- 

 ligt algemeener kunnen worden toegepast bij het verdelgen van 

 lastig of schadelijk gedierte. Men zal de balein of ander veerkrach- 

 tig ligchaam niet slechts kunnen buigen, maar oprollen, om kleiner 

 omvang te hebben. 



Cl. M. 



