— 77 — 



merhand zich meer en meer verhief en inzonderheid naar 't Oosten 

 zich verder uitstrekte. Op dezen donkeren grond vormde zich weldra 

 een fraai] e regenboog. Toen ik den dijk had bereikt, genoot ik van 

 daar naar alle zijden een vrij gezigt, aan den westkant over het 

 land en aan de oostelijke helft des gezigteinders over den breeden 

 mond der Eems, aan welks overzijde, in het verre verschiet, de 

 kust van Oost-rriesland even zigtbaar was , die als eene smalle streep 

 een eind wegs langs den oostelijken horizon zich uitstrekte en hemel 

 en aarde vaneen scheen te scheiden. In het Zuid-Oosten smolt de 

 donkergraauwe lucht met het water, waarin zij zich spiegelde, als 

 te zamen, zoodat de scheiding daar geheel onmerkbaar was. De 

 boog, wiens zuidelijk been het eerst zich vertoonde, was intusschen 

 geheel gevormd, en terwijl dit zuidelijk been, naar den kant van 

 het een paar uur verwijderde dorp Earmsum, als op het land scheen 

 te rusten , stond het noordelijk been met een helderen gloed van 

 kleuren op het water en spiegelde zich in het kalme en effene 

 watervlak. In de nabijheid des oevers was alleen eene geringe kab- 

 beliug merkbaar en ging het helder geteekende spiegelbeeld over in 

 eene minder hepaalde kleurenmengeling. Ook de tweede of nevenboog 

 was nu geheel gevormd, en daar de zon slechts nog weinige graden 

 boven den horizon was, en de beide bogen zich alzoo tot de grootste 

 hoogte boven den horizon verhieven , zoo leverden beide bogen , bij 

 de heldere waterspiegeling, die ze nog zooveel te grooter maakte, 

 eene waarlijk prachtige vertooning op, treffend voor ieder, die 

 het verschijnsel mogt aanschouwen, maar vooral voor iemand, die 

 zulks van een zoo geschikt standpunt mogt doen, als waarop ik mij 

 bevond. 



Terwijl ik mij in de beschouwing van dit heerlijk natuurtooneel 

 verlustigde, merkte ik met verwondering iets op, dat ik te voren 

 nimmer had waargenomen en dat mij met nog meer belangstelling- 

 en opmerkzaamheid het verschijnsel deed beschouwen. Het was een 

 derde boog, die met genoegzaam heldere kleuren uit den oostelijken 

 voet van den hoofdboog als uit het water zich verhief tot in de 

 nabijheid van den tweeden of nevenboog. Deze oostelijke voet des 

 boogs onderscheidde zich door bijzondere helderheid en levendigheid 



