— 79 — 



rustten de beenen, zoowel van den hoofd- als nevenboog, op liet 

 land en was de derde boog ook niet op te merken. Aan de linker- 

 zijde rustten beide beenen op liet water en spiegelden zich daarin 

 terwijl de derde boog in de aangegevene rigting zich naar boven 

 verhief. Bij den nevenboog was deze verdubbeling niet op te merken. 



Een geruimen tijd bleven de drie bogen zigtbaar. Het digte en 

 donkere wolkenfloers breidde zich allengs verder over het hemelge- 

 welf uit en klom zelfs tot aan het toppunt, waarbij het dan ook een 

 weinig begon te regenen. In het Noord-Westen bleef het intusschen 

 helder, en slechts voor weinige oogen blikken verschool de zon zich 

 ten deele achter de dunne wolkjes. Eerst bij het ondergaan der zon 

 week het . prachtige verschijnsel en wel zoo, dat eerst de derde 

 onvolledige en flaauwer gekleurde boog onzigtbaar werd, daarna de 

 neven- en eindelijk ook, toen de zon even onder de kimmen was, 

 de hoofdboog verdween. De bui dreef langzaam verder naar het 

 Noord-Oosten , zonder meer regen aan te brengen , dan de weinige 

 druppels, die vielen toen ik op den dijk was, en de meer regel- 

 matige regen, die zich zeker op eenigen afstand over eene vrij 

 groote ruimte had uitgestrekt. 



Wat nu de verklaring van het verschijnsel aangaat, zoo is boven 

 gezegd, dat die te zoeken is in het beeld der zon, dat gevormd 

 wordt in de spiegelende oppervlakte van eene groote en eflene 

 watervlakte. Gewoonlijk echter is de oppervlakte van zulk eene 

 watermassa in beweging en daardoor ongeschikt om een zuiver beeld 

 van de zon te vormen. Vandaar dan ook dat het verschijnsel, dat 

 anders op zee en aan zee meermalen moest worden gezien , zoo zel- 

 den wordt waargenomen. Daar het beeld .der zon zich even diep 

 beneden den horizon vertoont, als de zon zelve zich er boven bevindt, 

 zoo ligt het middelpunt van den regenboog , die door het beeld der 

 zon gevormd wordt, even zoovele graden boven den horizon, als 

 het beeld zich daaronder of als de werkelijke zon zich daarboven 

 bevindt. Stellen wij b. v. dat AB (fig. 2) de horizon is en C het 

 standpunt van den waarnemer. Naarmate nu de zon hooger boven 

 den horizon is, zal het middelpunt van den hoofdboog, die door 

 de zon gevormd wordt, lager beneden den horizon liggen. Laat dit 



