— 113 — 



ongemeen ver. Groote hoeveelheden hebben zelfs een goed eind 

 weegs naar de keerkringen toe afgelegd , alvorens zij geheel ver- 

 smelten, en zeer dikwijls reeds hebben zij aan de scheepvaart in 

 den Atlantischen Oceaan ten verderve verstrekt. Uit de BaflBnsbaai 

 komt, op die wijze, jaarlijks eene verbazende hoeveelheid drijfijs 

 zuidwaarts afzakken, en, smeltende in de omstreken van New- 

 foundland, legt het daar op den bodem der zee het rotsgruis neder, 

 dat het met zich mede voerde. Dat aanvoeren en bezinken van rots- 

 gruis in deze streken heeft nu reeds gedurende duizende jaren 

 plaats gevonden, en het kan dus niet anders, of op dezen bodem 

 der zee moeten zich banken of onderzeesche heuvels gevormd hebben, 

 die aldus uit het afslijtsel van de gebergten bestaan van Groenland 

 en de kusten der Baffinsbaai. Ook de oevers van den wijden mond 

 der St. Laurensrivier vindt men als bezaaid met rotsblokken , die 

 van zeer verre door het ijs derwaaris vervoerd zijn geworden. 



Volmaakt dezelfde verschijnsels heeft men waargenomen aan de 

 kusten van het Vuurland en aan de uiterste westelijke kust van 

 Zuid-Amerika, waar, even als in Spitsbergen en Groenland, het 

 bergijs tot in de zee afdaalt en drijfijs vormt , dat groote hoeveel- 

 heden steengruis en rotsblokken met zich mede voert, en dit vroeg 

 of laat, waar 't ook wezen moge, laat bezinken. 



De hooge breedten van Spitsbergen, of het Yuurland, zijn echter 

 geenszins noodig, om het verschijnsel van in zee nederdalend 

 bergijs op te leveren. De geheel aan den verkoelenden invloed der 

 zuidpool blootgestelde, zuidelijke punt van Amerika vertoont nog 

 dergelijke ijsmeren op de breedte van 45 graden , dat is die van 

 Genève. 



Wanneer men dus aanleiding vond om te veronderstellen dat, 

 tijdens het herwaarts overvoeren van onze zandgronden met keijen , 

 deze gedeelten van Europa meer aan den onmiddelijken invloed 

 der koude uit de noordpoolstreken waren blootgesteld geweest dan 

 tegenwoordig, zoo zouden er ook hier ijsmeren aanwezig hebben 

 kunnen zijn , die nederdaalden tot in de zee. 



In allen geval hebben wij deze drijvende ijsbergen en ijsvelden 

 thans als een middel leeren kennen , waardoor groote hoeveelheden 



