— 148 — 



krachtige, moedige, tot den strijd elk oogenblik bereide krijgers, 

 die al wat leven heeft op hunnen weg dadelijk aangrijpen en ver- 

 nielen, als het zich niet door de snelste vlugt heeft kunnen redden. 

 Eene groote menigte in de zon verbleekte geraamten wijst den late- 

 ren wandelaar den weg, dien zulk een leger genomen heeft, aan. 

 Is het aan een huis gekomen, zoo dringt het aan alle zijden daarin 

 en zoekt alle hoeken door, zoodat geene spin of het kleinste insekt 

 aan die doorzoeking kan ontsnappen, 's Avonds trekken zij , even 

 als bijen, in digte klompen bijeen, om 's morgens weder uit een te 

 gaan en, door deuren en vensters verdwijnend'?, haren zonderlingen 

 togt verder voort te zetten. 



Een reiziger in Britsch Indië schetst ons de verojakelijkheden 

 der insekten-wereld aldaar, hoewel minder aangenaam welligt voor 

 het gevoel eener kiesche lezeres, dan toch naar waarheid in deze 

 woorden: 



"Wij verfrischten ons na het theedrinkeu door het frissche avond- 

 koeltje dat door de zonneblinden indrong, toen het plotseling begon 

 te regenen. In een ommezien was het vertrek gevuld met een aan- 

 tal zwierende insekten van allerlei soort. Ons oog bespeurde het 

 eerst een grooten, schoonen , groenen Mantis (roof kever); doch 

 terwijl wij zijne bijna menschelijke bewegingen gade sloegen, sprong 

 mij eeu sprinkhaan in het gelaat, en een groote, drie duim lange 

 krekel kroop mijne vrouw langs den hals; de vliegende mieren, 

 die een zeer onaangenaam vocht afwerpen, de vliegende wandluizen, 

 die, wanneer men hen dood drukt, aan de vingers, uren daarna 

 nog een onverdragelijken stank achterlaten , bedekten onze kleedc- 

 ren, en wij hadden met onze beide handen genoeg te doen, ze van 

 ons gezigt af te houden. Ik bleef nog eenigen tijd op en beproefde 

 te lezen; zulks gelukte niet; want terwijl eenige muskieten zich op 

 mijn gelaat plaatsten en om mij vlogen , voelde ik een dier in mijn 

 hoofdhaar omwoelen. Ik greep er met de hand na, en doodde eene 

 wandluis. De stank, die daardoor in het vertrok veroorzaakt werd , 

 was onverdragelijk. Ik liep zoo spoedig, als ik slechts kon, de kamer 

 uit, en zuiverde mijn haar van dit ongedierte; onder weg had ik 

 eene padde dood getrapt. In mijn slaapvertrek vond ik 18 — 20 



