— 151 



onze krachten in den tegenspoed, en de krachten niet alleen van 

 het ligchaam, maar vooral ook van den geest. Hierin vinden wij 

 vergoeding, ja meer dan vergoeding, voor veel wat ons anders hier 

 onthouden is. Zoeken wij niet altoos het goede buiten, maar 

 in ons-, hunkeren wij niet altoos naar andere wcrelddeelen , als of 

 dddr alleen het goede te vinden ware, maar trachten wi] het goede 

 ook hier te erkennen en tevreden te zijn met ons deel: 



"Onthield natuur U 't schoon der eeuwig jeugdige aarde. 

 Dat zachte luchtsgestel , waar 't zonlicht koestrend straalt ; 

 Juicht! 't is in Uwen geest, dat heilger lichtglans praalt. 

 Al wat het ligchaam streelt, schonk zij aan warmer oorden; 

 Maar, wat den geest verheft. Uw nevelige hoorden; 

 Waar kennis U verrijkt, verbeelding U zelfs 't schoon 

 Van 's keerkrings heerlijk land , als zigthaar , spreidt ten toon , 

 Waar hart aan hart zich sluit ; waar , in 't begaafd Europe , 

 De nooddruft arbeid schiep en d' arbeid moed en hope ; 

 Waar zich de Maatschappij tot éénen geest verbindt, 

 In welvolbragten pligt haar hoogste vreugde viudt. — 

 Schets dan, verbeelding, vrij uw stoute dichttafreelen , 

 Toon 's aardrijks jeugd en schoon in lagchende tooneelen ; 

 Speel ons den zoeten tijd der stille ruste door; 

 Een hooger zin leidt 't hart op meer verheven spoor! 

 Wat 't aardrijk ons onthield, moog geest en kunst vergoeden! 

 Bloei Neêrlands eigen kracht, in spijt van storm en vloeden! 

 Smelt hart en ziel tot één, in zuivre harmonij , 

 En leef de aloude deugd in onze Maatschappij.'' 



