— 173 — 



voortschuift, ten laatste aan het eindeeene plaats van zamenkomst 

 vinden; daar liggen zij sedert eeuwen opgehoopt. Eindmorainen 

 van 30, 40, 50, ja van 100 ellen hoogte zijn geene zeldzaam- 

 heid. De boog, dien de eindmoraine vormt, en wiens bolle zijde dal- 

 afwaarts is gekeerd, sluit zich met zijne einden aan de randmorai- 

 nen aan, en is op eene plaats voor den aftogt van het water der 



%-\ V 



/V^-^*^\ 





V .^ 



'■'■ ^4 vJnHui' 



''U' 



• ''/"''''ïm-fn 



V\s, 2. 



gletscherbeek doorboord. (Zie C lig. 2. DDJ) stelt de eindmoraine 

 van den Vieschgletscher A voor). 



Dewijl aan het einde de afwisseling van den toestand des glet- 

 schers, dat is zijne beurtelingsche verlenging en inkrimping door 

 dooijing, zijne voor- en achterwaartsche beweging, zi]ne sc/io?nmeling 

 derhalve, het grootste is, zoo liggen hier de morainen, soms van 

 2 tot 5 in getal, en gedeeltelijk dus door het ijs verlaten, als 't ware 

 evenwijdig achter elkander; de buitenste wal toont de lengte aan, 

 die het ijsligchaam voorheen bereikte, de binnenste de grenzen van 

 zijne tegenwoordige uitgestrektheid. De verst verwijderde moraine 

 maakt derhalve voor de toekomst een gedenkteeken uit der voor- 

 malige uitgebreidheid van het ijs ; zij blijft liggen , evenals de 



