— 212 ~ 



stellig wel het voornaamste van het hier behandelde opmerken. Heeft 

 men kwikzilver, dan kan men daarop kleine golfjes in een scho- 

 teltje maken en eene kleine kaarsvlam, die men van de oppervlakte 

 ziet teruggekaatst, zal dan bijzonder goed de eigenaardigheden van 

 het verschijnsel toonen. 



Ook de baren der zee toonen somtijds op groote schaal even zulk 

 eene onderlinge versterking; vooral in de Ghineesche zee komt het 

 wel eens voor, dat twee of meer stelsels van golven elkander krui- 

 sen ; daarbij vormen zich dan hoogere waterbergen en diepe ketelvormi- 

 ge dalen, die voor de schepen maar al te gevaarlijk kunnen worden. 



Intusscheu hebben wij door onze eenvoudigeproef eene belangrijke 

 waarheid ontdekt; wrj hebben gezien hoe de eene golf de andere kan 

 versterken niet alleen , maar ook hoe de eene de andere kan uit- 

 blusschen. Want het verdubbelen , onverschillig van bergen of da- 

 len, is versterken, en de oppervlakte eft'en maken is de golving uit- 

 dooven. Beide werkingen zijn echter maar plaatselijk en voorbijgaande; 

 want, zoodra de kringen het kruispunt zijn voorbij gegaan, zijn zij 

 beide weder tot hare vroegere grootte teruggekeerd, maar de punten, 

 waar die versterking of verzwakking plaats heeft , behouden steeds eene 

 onveranderde ligging, ten aanzien van de punten A en B waarvan 

 de kringen uitgaan. De waarheid, die wij nu hebben leeren kennen , 

 is bekend onder den naam van keó beginsel van het zamentreffen of 

 de interferentie van golven, dat eerst in het begin dezer eeuw klaar 

 werd ontwikkeld en voorgesteld door den grooten Engelschen ge- 

 leerde ï. YOUNG. Zoo natuurlijk, zegt men misschien, en toch voor 

 zoo korten tijd eerst nader onderzocht en in de wetenschap opgeno- 

 men ! Doch zoo gaat het wel meer; de schijnbaar eenvoudigste zaken 

 vorderen dikwijls de grootste scherpzinnigheid, en dan is juist hare 

 eenvoudigheid het kenmerk harer waarheid. Dit beginsel zal ons in 

 het vervolg nog dikwijls moeten voorlichten. Maar nog eene enkele 

 opmerking mag ik niet achterwege laten. Denk het u vooral niet 

 in dien zin, lezer, dat hierbij eene eigenlijke vernietiging van be- 

 weging plaats heeft; want ook hier blijft het onveranderlijke be- 

 ginsel der natuur gehandhaafd , dat geene kracht kan worden voort- 

 gebragt of vernietigd, dat hare uitwerking alleen kan worden ver- 



