m — 



de waarneining van een eigenlijke toon. Hiermede geloof ik omtrent de 

 wijze van opwekking der trilling te kunnen volstaan; er blijft mij nog 

 te verklaren overig, hoe die trilling nu op de lucht wordt overgedragen 

 en hoe de lucht zich gedurende die trilling heen en weder beweegt. 

 Ik kies daartoe een eenvoudig voorbeeld en wel eene gewone 

 stemvork. Zoodra de vork trilt, buigen de beide pooten zich voort- 

 durend nu naar binnen en dan naar buiten. Deze doorbuigingen 

 zijn niet één voor één waar te nemen , want daartoe volgen zij veel 

 te snel op elkander; maar toch zal men zeer gemakkelijk tot haar 

 bestaan besluiten uit het onduidelijke voorkomen der pooten van 

 de trillende vork , wanneer men ze tegen het licht ziet. Laten A 

 en B de toppen zijn (fig. 2) der pooten van de regtovereind gehou- 

 den vork, dan gaan 

 die punten zeer snel, 

 eene menigte keeren 

 achtereen , eerst naar 

 elkander toe en dan 

 weder van elkander 

 af. Bij de eerste be- 

 weging, dat is naar 

 elkander toe, worden 

 zij terstond door de 

 naastbijgelegen lucht- 

 deeltjes uit aenb ge- 

 volgd, daar de lucht 

 zoo gretig in elke le- 



dij 



Fig. 2. 



gelaten ruimte 



tracht in te stroomen, 

 en hierdoor ontstaat inderdaad eene luchtverdunning op de punten 

 a en b. Maar tevens persen zij bij die onderlinge toenadering de lucht 

 weg, die tusschen beiden in lag; die weggedreven lucht zoekt een 

 uitweg naar c en d, en alzoo ontstaat in c en d eene oogenblik- 

 kelijke opstopping, dat is eene verdigting der lucht. Terstond daarop 

 gaan nu de punten A en B naar buiten ; hierbij komt de beurt der 

 verdigting aan a en b; en de lucht uit c en d, die nu weer tus- 



