— 215 — 



schen A en JB kan instroomen, verdunt zich. Dit spel gaat gere- 

 geld voort , zoo lang er nog beweging in ^4 en 5 is ; bij elke tril- 

 ling der pooten, wordt de lucht op het eene paar punten verdigt 

 en op het andere verdund; en zoodra de binnenwaartsche beweging 

 der pooten in eene buitenwaartsche overgaat, of omgekeerd ,- verwis- 

 selen ook die paren a en b en c en ^ hunne rollen. De luchtdeel- 

 tjes op eenig punt worden dan regelmatig nu naar binnen en dan 

 weder naar buiten bewogen , — hierin is het beeld van den slinger 

 reeds weder te bespeuren , — en die heen- en wedergang brengt even 

 regelmatig en even eentoonig beurtelingsche verdigtingeu en ver- 

 dunningen voort. En juist zoo als de trillende deeltjes van het wa- 

 ter terstond hunne beweging aan andere mededeelen, en even als 

 daar de trilling zich dan van deeltje tot deeltje voortplantte, waar- 

 door immers die kringen ontstonden, zoo wordt ook hier de trilling 

 van deeltje tot deeltje in de lucht voortgeleid, en zoo gaan ook 

 hier uit elk der punten a^b,c en d zich de verdigtingen en verdun- 

 ningen in regelmatige kringen verder verbreiden. 



Maar ééne bijzonderheid nog, die hier bij de stem vork optreedt, 

 wensch ik wat meer op den voorgrond te brengen: deze namelijk, 

 dat de lucht in a en & verdund is op hetzelfde oogenblik, waarop 

 zij in c en d is verdigt, en omgekeerd. Willen wij ons eene voor- 

 stelling vormen van den toestand der omgevende lucht, zoodra de 

 vork reeds eenige trillingen heeft gemaakt, dan kunnen wij daartoe 

 weder cirkels bezigen even als in fig. 1. In fig. 2 zijn deze cirkels aan- 

 gewezen; de doorgetrokkerie zijn verdigtingen, en de gestippelde ver- 

 dunningen. Men ziet, de eerste cirkelbogen rondom cendzi^n door- 

 getrokken, en die om a en è zijn gestippeld; deze tegenstelling moet 

 immers volgens het gezegde voortdurend bestaan, en daarom zijn de 

 overeenstemmende bogen rondom het eene paar punten steeds van te- 

 gengestelde soort als die rondom het andere paar. Zonder dat ik er lang 

 over uitweid ziet men ook dat al de bogen, die om ü^ en ^ zijn getrok- 

 ken, de andere, die gelijktijdig van eend uitgingen, geregeld ont- 

 moeten in de punten, die met e zijn geteekend en die allen vereenigd 

 kunnen worden gedacht in de vier lijnen ee, welke in de figuur zijn 

 aangewezen en juist op de scherpe kanten der pooten uitloopen. 



