~ 222 — 



De tweede opgenoemde oorzaak, het vooroordeel, dat niets de be- 

 oefening waardig is, wat geen regtstreeksch stoffelijk nut aanbrengt, 

 zal ook, dank zij hetgeen over dat punt zoovele malen geschreven 

 is en geschreven wordt , weldra bij de beschaafdere klassen des volks 

 althans geen hoofdbeletsel meer zijn tegen de beoefening van eeni- 

 gen tak van wetenschap. Ik bepaal mij dus hier alleen tot de derde 

 oorzaak, en wil, om iets tot hare uit den weg ruiming bij te dra- 

 gen, de lezers van dit werk kennis doen maken met den persoon 

 en het werken van den man , wiens naam aan het hoofd van dit 

 opstel geschreven staat. 



Die naam zal denkelijk voor de meesten mijner lezers geheel 

 vreemd zijn. Geen wonder! De man, aan wien hij behoort, is een 

 man van de vorige eeuw, wiens werken, zoover mij bekend is, nooit 

 in onze taal zijn overgezet, terwijl hij zelf ook in de geleerde we- 

 reld niet zoo veel gerucht heeft gemaakt, dat zijn naam zou ge- 

 worden zijn tot eene dier namen, die ieder kent. Toch wordt de 

 naam van gilbeet white in Engeland, ook bij het grootere be- 

 schaafde publiek, nog altijd met achting genoemd, en zijn hoofd- 

 werk, de "Natuurlijke Historie van Selborne," is tot op dezen dag 

 veelvuldige malen herdrukt en door anderen met aanteekeningen 

 en bijvoegsels verrijkt. Vóór mij ligt thans eene uitgave met bij- 

 voegsels en aanteekeningen van Sir william jardine en edward 

 JESSE, die in 1854 te Londen in het licht is verschenen. 



Over het leven van gilbert white, wanneer men daaronder ver- 

 staat de geschiedenis der lotwisselingen die hij ondergaan heeft, en 

 der gelegenheden waarbij hij zich op de eene of andere wijze op 

 den voorgrond heeft gesteld, valt weinig of niets te zeggen. Er is 

 daarvan ook weinig bekend; er kan ook niet veel van bekend zijn. 

 Immers, hij werd den 18 Julij 1720 geboren te Selborne, een dorp 

 van nog geene zevenhonderd inwoners, gelegen in het graafschap 

 Hampshire. 'Met drie van zijne broeders was hij de zucht tot be- 

 oefening der natuurlijke historie, die hem zijn gansche leven door 

 bijbleef, verschuldigd aan zijnen vader, john white, een regtsge- 

 leerde, en een man van grondige kennis, — ^ maar tevens af keerig van 

 allen ophef en uiterlijkeu glans. Zoo bepaalde hij in zijn uitersten 



