— 241 — 



uitgaan en een oogenblik later duizende dalen, welke paarsgewijze 

 naar alle punten van het scherm 1) E worden uitgezonden. Alle 

 lijnen als br en ar , welke men ook nemen mogt , zullen voort- 

 durend met onderling regelmatig afwisselende bergen en dalen zijn 

 bezet. Alle punten p^ r enz., waarvoor het nadeelig verschil van 

 een oneven aantal halve golflengten bestaat, moeten nu naar het 

 zoo even ontwikkelde voortdurend donker blijven; alle punten daar- 

 entegeii, als n, m, «*,.ƒ enz., waarop het verschil der afstanden 

 an en bn enz. een even aantal golflengten bedraagt, worden in het 

 eerste oogenblik niet alleen, maar bij voortduring sterker verlicht 

 bevonden. Het verschil der wegen als a 2^ en b p neemt geregeld 

 toe, naarmate men zich links of regts al verder en verder van o 

 verwijdert, doch voor het punt o is het juist nul. Er behoort dan 

 niet veel nadenken toe om in te zien, dat het punt o voortdurend 

 verlicht zal zijn en dat men links en regts, regelmatig om den an- 

 deren j nu een licht en dan een donker punt zal vinden. Deze 

 lichte en donkere punten eindelijk zullen onderling des te verder 

 üit elkander liggen naarmate de opening naauwer is, omdat dan het 

 vert^chil der wegen langzamer toeneemt. 



Men snijde nu met een scherp pennemes eene fijne doch zuivere 

 sleuf, eenvoudig eene regte snede, in een stukje papier, klatergoud 

 of bladtin, welk laatste men bij iederen orgelmaker verkrijgt. Op 

 eenigen afstand, bijv. twee el, plaatst men eene kleine vlam; men 

 houde het sleufje regt overeind digt voor het oog en zie dan naar 

 de vlam ; deze vlam vormt nu ons lichtend punt A uit fig. 4 en 

 het sleufje is de naauwe opening «ö, terwijl ons oog het scherm 

 py-S vervangt. Men zal dan regt voor zich de eigenlijke vlam 

 waarnemen ; doch links en regts zal men nog eenige nevenvlammetjes 

 zien, die onderling en van de hoofdvlam door donkere tusschen- 

 ruimten zijn gescheiden; de vlam is het verlichte punt ö, de 

 nevenvlammetjes zijn de verlichte punten m^ n,f\ ?«, enz. uit fig, 4 en 

 de donkere tusschenrüimten de punten p, cj^^ r, s enz. Mij dunkt, 

 mijne afleiding was juist en wordt door de proef bewezen ; ik voor- 

 spelde, dat links en regts punten moesten voorkomen, waar het licht 

 werd uitgebluscht en daar tusschen andere, waar het werd versterkt, 



