— 248 — 



Wij willen nu met de beschouwing van iets meer zamengestelde 

 verschijnselen aanvangen ; zoo straks beschouwden wij het zonne- 

 beeldje door een rond gaatje; men zou ook een zeer klein driehoekig 

 gaatje kunnen nemen, hetwelk drie reeksen van afwisselende donkere 

 en lichte beeldjes zou geven, namelijk ééne reeks voor ieder der 

 zijden, en wel loodregt op die zijde; indien men bij toeval zulk 

 een uiterst klein driehoekig gaatje mogt daarstellen, zal men daar- 

 mede waarschijnlijk drie lichte strepen zien, die dan ontstaan uit 

 de zamenvloeijing van de gezegde beeldjes , welke in de rigtingen 

 dier strepen zigtbaar moesten zijn ; doch dan moet men vooral niet 

 te digt op het lichtende punt gaan staan ; hoe verder men zich 

 verwijdert, des te beter gaan ook de nevenbeeldjes uit elkander. 

 Een klein vierkantje of ruitje zal een verlicht kruis geven, waar- 

 van de takken loodregt op de zijden staan. 



Eenige naauwe sleuf jes, zeer digt bij elkander en onderling op 

 gelijke afstanden , geven zeer schoone verschijnselen ; bij den een 

 of anderen instrumentmaker zal men zeer gemakkelijk een klein 

 glazen plaatje kunnen bekomen, waarop eenige strepen met een diamant 

 of staalstift zijn getrokken, die allen even ver uit elkander staan; 

 de tusschenruimten vormen hier de doorzigtige sleufjes en de ei- 

 genlijke trekken, waar het glas gekrast werd en dus mat is gewor- 

 den, stellen de middenschotjes daar, die ondoorschijnend zijn; zulk 

 een zamenstel geeft links en regts van de vlam of lichtstreep zeer 

 zuivere en hoog gekleurde nevenbeelden ; zelf kan men zulke stel- 

 sels van sleufjes moeijelijk zuiver genoeg maken. 



Wij denken ons uu eene verzameling van eenige kleine en onderling 

 even groote openingen ; in het algemeen zal eene verzameling van 

 gelijksoortige kleine openingen in de eerste plaats dezelfde werking 

 doen als eene enkele en die veel beter doen uitkomen, en in de 

 tweede plaats nog nieuwe verschijnselen daaraan toevoegen , welker 

 grondige afleiding mij te verre zoude voeren; de lezer vergenoege 

 zich dus verder met proeven. Een lapje fijne zijde geeft in zijne mazen 

 een zamenstel van zoo tamelijk regelmatige vierkantjes; wanneer 

 men nu dooreen sterk uitgespannen foulard , welke al weder digt voor 

 het oog wordt gehouden, naar eene tamelijk ver verwijderde kleine 



