— 278 



beuk, maar met den ouderdom verdwijnt die regelmaat, om meer 

 en meer voor de stoutste vormen plaats te maken. Gelijk de afstand 

 tusschen de bladeren , spruiten en takken bij den eik bijna aan 

 geen orde of regel schijnt gebonden te zijn, zoo is ook de houding 

 van den geheelen boom door de grootste vrijheid van vormen ge- 

 kenmerkt. 



Moge de beuk voor den mathematischen blik, voor ons mensche- 

 lijk oordeel eene grootere harmonie der vormen bezitten, in zijne 



ontwikkeling een bepaald plan vol- 

 gen en zichzelven immer getrouw 

 blijven, — zijn aanzien is stijf, on- 

 vriendelijk en hard. Heb ik hem 

 wegens deze eigenschappen ver- 

 geleken bij een* sterken held, 

 ook het eenzijdige, dat helden 

 zoo vaak eigen is, vinden wij 

 in hem. Zijne kleine, elliptisch 

 ronde bladeren, allen even ellip- 

 tisch, zijn te strak en te hard, 

 om liefelijk in den wind te rui- 

 schen; zijn zilvergraauwe gladde 

 Fig. 4. BEUK. bast is norsch en koud. De daden 



van een naïoleon mogen groot, ongeloofelijk schijnen, zij mogen 

 ons verwonderen en verbazen, zij zullen ons nimmer in eene zachte, 

 verhevene stemming brengen of ons geheimvol als in eene andere 

 wereld opheflen. Zoo maakt ook de beuk een indruk op ons, die 

 wel treffend, maar niet zoo verheven, zoo bovenaardsch is als die 

 van den eik. 



Reeds door den vorm zijner bladeren is de eik merkwaardig, en 

 een enkel eikenblad toont ons door zijne grillige lobben, die bij 

 tijd en wijlen wel eens symmetrisch willen zijn, de verhevenheid 

 van het genie boven bekrompene vormen , en de verachtelijkheid , 

 waarmede hij nu en dan spottend aan deze vormen deelneemt, zonder 

 zich dit tot eene gewoonte te maken. De eikenbladeren hebben daar- 

 enboven nog de eigenschap, dat zij, wanneer de winter reeds alle 



