— 280 — 



van eene ongestoorde rust. Nimmer is deze onderscheiding aan den 

 beuk ten deel gevallen, en eene vergelijking van beide boomen zal 

 dit ligtelijk regtvaardigen. 



Maar deze voorrang van den eik moet den beuk geenszins in onze 

 achting doen dalen, want in dezen worden de berekeningen der 

 wetenschap niet verijdeld en bespot; integendeel, de meusch herkent 

 in zijnen bouw zichzelven , en voelt zich bij het onderzoek naar zijne 

 ontwikkeling meer op vasten bodem. Tot in de kleinste takjes 

 kan hij in den beuk eene vaste wet nagaan , die van hem als 

 't ware uitgaande, tevens de wet is, waarnaar al onze boomen, be- 

 halve de eik, zich ontwikkelen. Kan de beuk dus nooit het beeld 

 van eene bovenzinnelijke wereld zijn, zooveel te meer is hij te 

 vergelijken met den mensch , maar dan ook met den krachtvol 

 ontwikkelden , idealen mensch , terwijl de eik meer het genie verte- 

 genwoordigt. 



Het architectonische der vormen van den beuk vinden wij , eenig- 

 zins boersch en alledaagsch nagevolgd, terug bij den Olm ofIJp. Is 



de beuk van hoogen adel, de olm 

 is een burgerman , die in zijne 

 navolging van hoogere standen 



wel eens eene ongelukkige ver- 

 tooning maakt, en wiens dage- 

 lijksch leven zelden door hooger 

 gloed wordt bezield. In mathe- 

 matische juistheid van ontwik- 

 keling is de olm nog naauwge- 

 zetter dan de beuk. Vooral in de 

 jonge stammetjes kan men dui- 

 delijk het trapswijze langer wor- 

 den der zijtakken van onder tot 

 boven, en den regel matigen pluim- 



rig. 5. OLM. 



vorm waarnemen. Zijne met kleine scheuren doorkliefde schors ont- 

 neemt hem veel van het forsche, strenge, dat den beuk karakteri- 

 seert, maar geeft hem tevens eene minder edele uitdrukking, brjna 

 iets gemeens. Zijne bladeren missen den glans van het beukenblad 



