DIERENGEVECHTEN. 



Het vreemde en groote bezit over 't algemeen voor den Qienscli 

 eene groote aantrekkelijkheid; daarom kan het ons ook niet ver- 

 wonderen, wanneer de beschrijvingen, die reizigers geven van de 

 kampstrijden van groote verscheurende dieren in vreemde wereld- 

 deelen , die vaak zeer fraai voorgedragen en opgeschikt zijn , veel 

 sensatie verwekken, en, in de bladen opgenomen, dikwijls het gan- 

 sche volk verbazen. Vooral is dit dan het geval, wanneer zulke 

 gevechten iets ongewoons hebben en, ten aanzien van de krachten 

 der strijders, ongelijk zijn. Zoo heeft mij als knaap reeds de be- 

 schrijving van een gevecht tusscheu een Boa constrictor en een 

 tijger, dat de Engelschman robert edwijn op Ceylon bijwoonde, 

 in ontzetting gebragt, en velen mijner lezers zal het bij andere 

 verhalen van dien aard wel eveneens gegaan zijn. 



De grootte en kracht van die vreemde dieren, hunne gevaarlijk- 

 heid, het verkeerde denkbeeld van velen, dat zij in de natuur veel 

 grooter zijn dan de slecht ontwikkelde exemplaren in de menageriën, 

 veroorzaken die met ijzing gepaarde verwondering, en dringen den 

 onkundigen in de natuurwetenschap het vermoeden op, dat alleen 

 in vreemde landen roofdieren gevonden worden, en dat daar alleen 

 zulke buitengewone, ongelijke gevechten voorvallen. Doch elke drop- 

 pel water toont ons die met behulp van het mikroskoop, — 

 en met eenige opmerkzaamheid vinden wij ze overal, ofschoon 

 dan ook bij ons zeer in miniatuur, daar wij geene groote 

 roofdieren bezitten. Het is de honger, die daar, even als hier, tot 

 gevechten dwingt, die met betrekking tot de wederzijdsche krach- 

 ten zeer ongelijk zijn. Ik deel hier twee door mij waargenomen 

 gevechten van kleine dieren mede, die in beide gevallen voor bei- 

 de partijen een doodelijken afloop hadden. 



