ZEVENHOINDERDJARIGK ORAMJEBOOMEN. 



Onlangs was men te Parijs in den tuin der Tuileriën bezig, de 

 groote kuipen te herstellen, waarin de oranjeboomen staan. Bij die 

 gelegenheid bleek het, uit eenige te voorschijn komende opschrif- 

 ten, dat deze boomen eenen buitengewoon hoogen ouderdom hebben. 

 Verscheidene zijn bij de zevenhonderd jaren en de jongste minstens 

 driehonderd jaren oud. Alle twintig jaren wordt in iedere kuip de 

 aarde door andere vervangen. In de eerste drie jaren na deze ver- 

 poting kwijnen de boomen wel is waar eenigzins, doch weldra 

 erlangen zij weder versche krachten , en bloeijen zij des te rijke- 

 lijker. Men meent, dat het vooral aan deze tijdelijke verwisseling 

 des bodems moet worden toegeschreven, dat zij eenen zoo hoogen 

 ouderdom bereikt hebben. [Botan. Zeit. 1852. s. 24.) 



Hg. 



DE BOOM-PIOEN. 



Volgens de berigten , door den Engelschen reiziger fortune uit 

 China over deze fraaiste van alle onze Pioenen medegebragt , be- 

 reikt dit gewas in de tuinen der Mandarijnen dikwijls eene aau; 

 zienlijke grootte. In de omstreken van Shang-haï staat eene bootn- 

 pioen^ welke jaarlijks 300 — 400 bloemen geeft. Zoodra zij in bloei 

 is, wordt zij zorgvuldig door een linnen bekleedsel voor den feilen 

 zonneschijn beschut, in welk geval hare bloemen vrij lang stand 

 houden. Het is de Paeonia arborea van eenige, of de P. Moutan 

 van andere schrijvers; de laatste naam is afkomstig van den naam 

 Moutanwhuy die do(3r de Chinezen daaraan gegeven wordt. 



V. H. 



