— 303 



Fig. 1. Staart van een Baars. 



De werking van den staart 

 wordt krachtig bevorderd door 

 de staartvin (Pig. 1), die zich aan 

 zijn uiteinde bevindt. Tusschen 

 de waaijersgewijs geplaatste bee- 

 nige stralen is het vinvlies bevat, 

 dat op het oogenblik, waarop de 

 visch vooruit gaat , door de onder- 

 «linge verwijdering der stralen, 



Fig. 2. De Haring. 



gespannen wordt, zoodat het eene groote oppervlakte aanbiedt om 

 het water te treffen. Bij het daarop weder naar voren buigen van 

 den staart is dit vlies slap , even als ook dat van de overige vinnen , 

 en daar bovendien bij dit naar voren brengen de scherpe kant aan 

 het water wordt aangeboden , zoo begrijpt men hoe deze tegenover- 

 gestelde beweging den visch niet weder achteruit doet gaan. 



Bij de meeste visschen (Fig. 1 en 2) is de staartvin zoo geplaatst, 

 dat haar middellijn in de as van het geheele ligchaara is gelegen , 

 en de beide helften zich boven en onder even ver uitstrekken. 

 Natuurlijk is dit ook de voordeeligste plaatsing voor eene voortstu- 

 wing in steeds gelijke rigting. Des te zonderlinger is het daarop 

 eene uitzondering te vinden bij de verschillende soorten van Haaijen. 

 Bij dezen (zie Eig 3 en 4) is namelijk de staartvin aan de onderzijde veel 

 grooter, zoodat het grootste gedeelte dus onder de as van het lig- 

 chaam gelegen is. Eene andere bijzonderheid in het maaksel dezer 

 vraatzuchtige dieren doet ons echter de beteekenis dezer afwijking 

 nader kennen. De met verscheidene rijen tanden gewapende muil 

 is namelijk aan de onderzijde van den kop en derhalve desgelijks 

 onder de ligchaams-as geplaatst. Zal een haai zijne prooi grijpen, dan 



