309 



Fig. 11. Kangoeroe. 



hunne achterpooten , zonder dat de voorpooten den grond raken, 

 of zij plaatsen ook deze tijdelijk op den grond, zoodat zij dan op 

 alle vier de ledematen rusten. Deze laatste houding is bij het loo- 

 pen zelfs de meest gewone, daar zij aldus hun voedsel zoeken, dat 

 voornamelijk uit gras bestaat, terwijl zij alleen den springenden 

 gang aannemen, wanneer zij vervolgd worden of hun hinderpalen 

 in den weg komen. Men heeft gezien dat de grootste soort {Ma- 

 cropus fuliginosus) dan sprongen van dertig voet doet. Maar het is 

 duidelijk dat, zoodra zij op vier pooten gaan, de beurtelingsche 

 beweging der voor- en achterpooten zeer belemmerd wordt door het 

 groote verschil in lengte , dat tusschen beide bestaat. Hier komt 

 nu de staart te hulp. Het dier, voorover hellende en rustende op 

 zijne vier pooten , kromt den staart in de gedaante van een S , ter- 

 wijl het tevens de onderzijde van de tweede bogt tusschen de ach- 

 terpooten brengt. In deze houding rust het onderste derde gedeelte 

 van den staart op den grond; het dier steunt daar op, ligt zijne 

 achterpooten op, en vervolgens het boveneinde of de eerste bogt 

 van den staart ontrollende, stuwt het zijn achterligchaam vooruit 

 en ligt te gelijk de voorpooten op, die het nu zoover vooruit 



