313 



Fig. 14. Specht. 



hun daartoe een vast steunpunt verschaft. 

 Ziedaar derhalve reeds eene reeks van 

 voorbeelden, waaruit duidelijk blijkt, dat 

 dit schijnbaar zoo nietig aanhangsel inder- 

 daad voor vele dieren geheel onmisbaar is. 

 Maar nog eene merkwaardige verrigting, waar- 

 toe de staart van sommige dieren in staat 

 is, blijft ons ter vermelding over. Ik bedoel 

 het vermogen tot grijpen , dat de staart in 

 sommige gevallen in eene zeer hooge mate 

 bezit. Reeds van te voren kan men verwach- 

 ten, dat men dit vermogen alleen aantreffen 

 zal bij zulke dieren die boombewoners zijn, en aan wie derhalve 

 het bezit van zulk een grijpstaart, waarmede zij de takken kun- 

 nen omklemmen, en die hun inderdaad als een vijfde lid dient, dat 

 de vier overigen in bewegelijkheid ver overtreft, van het grootste 

 nut moet zijn. En zoo is het ook. Onder de kruipende dieren tref- 

 fen wi] zulk eenen grijpstaart aan bij den Kameleon (zie Pig. 15); 



onder de zoogdieren 

 vooreerst bij soorten 

 die tot de familie der 

 Stekelvarkens behoo- 

 ren, maar geenszins 

 bij allen. Terwijl na- 

 melijk de Stekelvar- 

 kens der oude wereld , 

 die alleen op den grond 

 leven, eenen doorgaans 

 korten, althans niet tot grijpen geschikten staart bezitten, zijn 

 daarentegen de Zuid-Amerikaansche, zich met boomvruchten voe- 

 dende soorten, behoorende tot het geslacht Cercolahes (zie Eig. 16), 

 daarvan wel voorzien, waarbij nog de bijzonderheid opmerking ver- 

 dient, dat hun staart zich bovenwaarts omkrult, terwijl daarentegen 

 de grijpstaarten van andere zoogdieren zich benedenwaarts ombuigen , 

 en dus met de onderzijde het voorwerp omslingeren. 



Fifi^. 15. Kameleon. 



