316 



Fig. 19. Rolaap (Cebus.) 



Vroegere reizigers hebben nog een zonderling gebruik medegedeeld, 

 dat de Slingerapen van hunne grijpstaarten maken zouden. Om na- 

 melijk eene rivier over te steken of van den eenen boom op den an- 

 deren te komen, zoude'n zij zich aan elkander vasthechten door met 

 de handen elkanders staart vast te houden en zoo een lange keten 

 te vormer) , die dan heen en weer zoude slingeren en al grooter en 

 grooter schommelingen beschrijven, tot dat eindelijk de onderste het 

 doel, dat zij bereiken willen, vat en nu de overigen naar zich toe 

 trekt. Ik moet er echter bijvoegen , dat men later de waarheid van 

 dit verhaal in twijfel heeft getrokken. 



Zekerder is liet, dat de Slingerapen en desgelijks de Brulapen hun- 

 nen staart niet enkel tot grijpen maar ook tot tasten gebruiken. 

 Beide onderscheiden zich namelijk van de Rolapen ojider anderen 

 daarin, dat hun staart aan zijn uiteinde van onderen onbehaard is. 

 Het tastgevoel is op deze plaats zoo fijn , dat een slingeraap daar- 

 mede door enkele aanraking de voorwerpen herkent, zonder deze te 

 zien. De staart is derhalve voor hem bovendien een soort van vinger, 

 maar die boven de gewone vingers verre uitmunt in bewegelijkheid, 

 en welligt nog meer vergelijkbaar is bij den snuit van den olifant, 

 welke mede zoowel een grijp- als een tastwerktuig is. 



