— ;U7 ~ 



Men zoude kunnen vragen, of er niet nog andere zoogdieren zijn, 

 die hunnen staart tot tasten kunnen gebruiken. Met zekerheid kan 

 ik daarop geen antwoord geven; maar het vermoeden ligt voor de 

 hand, dat zulke dieren, wier staart geheel of gedeeltelijk onbehaard 

 is, daarin genoegzaam tastgevoel zullen bezitten, om daarmede hun 

 nut te doen. Zoo b. v. , schijnt zulks geenszins onaannemelijk voor 

 de Ratten, die, in tegenstelling met vele andere dieren, welke, even 

 als zij, bij voorkeur op donkere onderaardsche plaatsen hun verblijf 

 houden, van lange staarten voorzien zijn, waaraan nagenoeg geene 

 haren voorkomen. De zaak zoude trouwens gemakkelijk genoeg door 

 onderzoek uit te maken zijn. Dat de ratten zeer goed weten, dat 

 zij zulk een aanhangsel bezitten en daarvan zelfs een vrij listig 

 gebruik weten te maken , schijnt te blijken uit het volgende voor- 

 val, dat in een achtingswaardig wetenschappelijk tijdschrift (froriep's 

 Not. Bd. XI S. 867) is medegedeeld. "Een kistje met eenige fles- 

 scben olijfolie stond in eene provisiekamer , die zelden geopend w^erd, 

 en de deksel was daarvan afgenomen. Toen men op die kamer kwam, 

 om eene dezer fiesschen te halen , waren de stevige blaas en de 

 draad , waarmede de fiesschen toegebonden waren geweest, verdwenen 

 en tevens een aanmerkelijk gedeelte van den inlioud der fiesschen. 

 Daar deze omstandigheid zonderling toescheen, werden eenige fies- 

 schen met olie gevuld en hunne openingen even zoo gesloten als 

 vroeger. Den volgenden morgen was weder een gedeelte der olie ver- 

 dwenen. Nu gaf men acht, en wel door middel van een klein ven- 

 stertje, dat op de kamer uitzag, en men bemerkte eenige ratten, 

 die in de kist klauterden en hunne staarten in de fiesschen staken, 

 die zij er dan weder uittrokken, en waarvan zij de daaraan han- 

 gende olie aflikten." Dit geval jherinnert aan een ander, waarvan de 

 Fransche reiziger laborde (zie boitakd, Jarclin des plantes ^. 286) 

 gewag maakt. In Suriname en Brazilië leeft eene soort van Bui- 

 deldier, dat zich bij voorkeur met krabben «n kreeften voedt en 

 daarom J)idelphys cancrivora heet. Volgens genoemden reiziger nu, 

 zoude dit dier, ten einde deze schaaldieren meester te worden, zijn 

 staart steken in de gaten, waarin hij de aanwezigheid van een 

 krab vermoedt. Deze laatste, zelf een roofdier zijnde, ziet den 



21^ 



