— 323 ~ 



rende soorten, met name de inlandscbe, een staart bezitten, die een 

 der aanhechtingspunten voor de vlieghuid oplevert. 



Het grootste aantal wervels komt voor in den staart van sommige 

 kruipende dieren. In dien des Kameleons bedraagt bet 66 ; de Iguaan 

 heeft er 72, en de Javaanscbe Monitor niet minder dan 115. Hier 

 tegenover staan de mede tot deze orde beboorende kikvorscbaebtige 

 dieren, die geen spoor van staart hebben, maar wier wervelkolom 

 eindigt in een lang, dun been, waarin men ter naauwernood meer 

 een wervel herkent, ofschoon het in werkelijkheid als zoodanig 

 moet worden beschouwd. 



Om het merkwaardig mechanisme van den staart wel te begrijpen, 

 is het echter niet voldoende alleen de harde beenige deelen te ken- 

 nen, die daarin voorkomen. Deze maken, om zoo te spreken, slechts 

 de lijdelijke bestanddeelen daarvan uit, dat is, zij brengen zelve 

 geene bewegingen voort, maar worden bewogen. De eigenlijk werk- 

 zame kracht, waardoor de staart wordt opgeheven, naar beneden 

 getrokken, en ter zijde gewend, waardoor verders elk afzonderlijk 

 gedeelte van de keten van wervelen in verschillende rigtingen kan 

 worden bewogen , zoodat de staart zich kan krommen en zelfs tot 

 een spiraal oprollen , — deze kracht huisvest in de spieren , waar- 

 voor de beenderen slechts de noodige steun- en aanhechtingspun- 

 ten leveren. Het is dan ook inzonderheid hunne beschouwing, die 

 den staart doet kennen als een werktuig, dat op de meest voortref- 

 felijke wijze is ingerigt tot volbrenging van die veelsoortige bewe- 

 gingen. Doch de daarvoor bestemde toestel is zoo zamengesteld, 

 dat ik het niet waag daaromtrent in bijzonderheden te treden , die 

 trouwens ook, zonder eene menigte van afbeeldingen, geheel onver- 

 staanbaar zouden zijn. 



Eenige weinige woorden hierover mogen derhalve voldoende zijn. 

 Bij de zoogdieren onderscheidt men acht hoofdspieren, die ter be- 

 weging van den staart dienen. Eenige daarvan splitsen zich nog in 

 even zooveel kleinere, als er afzonderlijke staartwervels zijn. Hun- 

 ne talrijke pezen loopen over en langs elkander heen en zijn we- 

 derom omgeven door banden , waardoor zij op de voor hen bestemde 

 plaats gehouden worden, zoodat het geheel een verwonderlijk kun- 



