— 324 — 



stig weefsel uitmaakt. Om zich daarvan eene algemeene mm of meer 

 juiste voorstelling te vormen , denke men zich eene menigte van 

 koorden gespannen van boven tusschen de laatste lendenwervels en 

 de bovenste doornuitsteeksels der staartwervels , van onderen tus- 

 schen de benedenste uitsteeksels van deze en het heupbeen alsmede 

 het heiligbeen, verders ter weerszijde tusschen het zitbeen en de 

 dwarse uitsteeksels der staartwervels, en eindelijk tusschen elk paar 

 van deze, zoowel van boven als van onderen en aan beide zijden. 

 Het is duidelijk, dat, wanneer die koorden het vermogen bezaten 

 om zich door zamentrekking te verkorten, gelijk zulks bij de spie- 

 ren werkelijk het geval is, dan zouden daardoor de wervels, die den 

 staart zamen stellen, hetzij gezamenlijk, of elk afzonderlijk in eene 

 bepaalde rigting kunnen bewogen worden, en daar nu elke spier 

 op zich zelve of meerdere gezamenlijk kunnen werken , zoo laat het 

 zich begrijpen hoe er schier geene beweging denki)aar is, welke de 

 staart niet volvoeren kan. 



Bij de overige klassen van gewervelde dieren is de inrigting van 

 den spiertoestel in de hoofdtrekken dezelfde, ofschoon met meer 

 of min belangrijke wijzigingen. Zoo b. v. komen bij de vogels spie- 

 ren voor, die van de dijebeenderen naar den laatsten staartwervel 

 gaan, eene inrigting die ten gevolge heeft, dat, zoodra een vogel 

 loopt, en dus zijne dijebeenderen naar voren brengt, zijn staart 

 naar beneden wordt getrokken. Bij de visschen splitsen zich alle 

 de pezen , alvorens zich op de staartwervels in te planten , in twee 

 takken, en wel in dier voege, dat de pezen der achter elkander 

 volgende telkens door de aldus gevormde opening heen gaan , zoo- 

 dat derhalve de eene voor de andere als het ware eene scheede 

 daarstelt en de stevigheid van den geheelen toestel daardoor op 

 eene zeer in het oog loopende wijze bevorderd wordt. 



Voegen wij nu bij deze uit zoo talrijke beenderen, spieren, pe- 

 zen en banden bestaande inrigting, nog in onze gedachten eene 

 menigte van zenuwen, die de bevelen van den wil naar elke spier 

 overbrengen, van bloedvaten, die tot in het verste uiteinde door- 

 dringen en , zich in tallooze takjes verdeelende , tot voeding en 

 wisseling van bestanddeelen strekken, even als in eik ander lig- 



