— 361 — 



nieuwe wenteling om de zon in 112948 dagen volbragt zoude 

 hebben. Die nieuwe oraloopstijd is echter, door de aantrekking der 

 planeten, tot op 111146 dagen ingekort, en als de komeet ander- 

 maal op haren kortsten afstand van de zon zal zijn gekomen, zal 

 zij zoodanig eene snelheid hebben aangenomen , dat zij, zonder ver- 

 dere storingen, haren nieuwen omloop in 113556 dagen zoude 

 volbrengen. De omloopstijd, tusschen de verschijningen in dejaren 

 1264 en 1556, bedroeg werkelijk 291 jaren en 279 dagen, en de 

 omloopstijd, tusschen het jaar 1556 en de wederverschijning, daar- 

 entegen , zal werkelijk 304 jaren en 110 dagen beloopen. Het ver- 

 schil tusschen den vorigen en den nieuwen omloopstijd bedraagt 

 alzoo niet slechts eenige dagen, gelijk men vroeger meende, maar 

 12 jaren 197 dagen, en de komeet, die reeds in het jaar 1847, 

 werd verwacht, zal alzoo eerst op den 22sten Augustus van het 

 jaar 1860 tot haren kortsten afstand van de zon wederkeeren. 

 De berekeningen van den heer bomme zijn in zich zelve zeer 

 naauwkeurig, en men zoude zich op de door hem verkregen uit- 

 komsten geheel kunnen verlaten, indien hij zijne onderzoeking op 

 een' vasten grondslag had kunnen vestigen. De storing, die eene 

 planeet op een bepaald tijdstip aan eene komeet toebrengt, hangt, 

 gelijk wij weten, van den afstand af, waarop zij van dat ligchaam 

 verwijderd is, en de heer bomme moest dien afstand voor zeer 

 talrijke tijdstippen berekenen, om daaruit den geheelen invloed af 

 te leiden, dien de planeet, gedurende twee volle oraloopstijden der 

 komeet, op hare beweging had uitgeoefend. De loopbaan der komeet 

 was echter niet naauwkeurig bepaald, en daarom moest in de berekende 

 afstanden eene onzekerheid overblijven, die weder de daaruit afge- 

 leide storingen onzeker maakte. De heer bomme was uitgegaan van de 

 loopbaan der komeet, voor hare verschijning in het jaar 1556, zoo 

 als die door hat.ley is berekend. Later werd de loopbaan bekend, 

 die HiND, in het jaar 1847, heeft verkregen, en de heer bomme 

 schuwde den arbeid niet^ om, die bepaling ten grondslagstellende, 

 de berekening der storingen door Jupiter en Saturnus te weeg 

 gebragt, voor het geheele tijdvak van zes eeuwen te herhalen. De 

 nieuwe uitkomst scheen hem boven de vroeger verkregene de voor- 



