377 



Maar letten wij nog op eene tweede bijzonderheid. Het is de uit- 

 wendige vorm des ligchaams, die, bij eene groote massa, eene ge- 

 ringe oppervlakte aanbiedt. Hoe grooter toch de oppervlakte is, 

 die eene zekere hoeveelheid stof begrenst, des te schielijker zal 

 hare temperatuur met die der omgevende stof overeenkomen. Wan- 

 neer wij eene hoeveelheid heete vloeistof schielijk wenschen te doen 

 afkoelen, dan spreiden wij haar uit, zoodat zij meer punten van 

 aanraking met de verkoelende lucht heeft. Heet water koelt veel 

 schielijker af op een' vlakken schotel, dan in een vat, dat slechts 

 eene geringe opening heeft. Daar een rond ligchaam , bij gelijke 

 hoeveelheid stof of massa, eene geringer oppervlakte aanbiedt, dan 

 een, dat kantig of met vele uitsteeksels voorzien is, zoo ziet men, 

 dat de ronde en gelijkmatige vorm der walvischachtige dieren in 

 dit opzigt voordeelig wezen moet tot het bewaren der dierlijke 

 warmte. Behalve eene, niet altijd aanwezigeen zelden aanmerkelijke 

 rugvin, hebben zij slechts de staartvin en de twee borstvinnen, als 

 aanhangsels van het aan alle zijden afgerond en eenvoudig gevormd 

 ligchaam. Al deze dieren missen uitwendige ooren ; de opening van 

 den gehoorweg is zeer eng, en wordt slechts, na naauwkeurig zoeken , 

 ontdekt. De kop gaat ongevoelig, zonder eenige kanten of bogten, 

 in den, langzaam in omvang toenemenden romp over, en deze wordt we- 

 derom trapsgewijze smaller, om in den kegelvormigen staart te eindigen. 

 Wij hebben reeds gezegd, dat de Zeekoe of Lamantijn en de Du- 

 gong met de walvisschen in het gemis van achterste ledematen 

 overeenstemmen. Men rekent deze dieren daarom ook tot de wal- 



Eig. 2. Manatus laürostrk Harlan. 



(naar eene af b. van w. vrolik's ontleedkundige beschrijving, in de Bijdragen uitgegeven 



door het dierkundig genootschap Natura Artis Magisira te Amsterdam). 



