— 378 — 



vischachtigen, hoezeer zij in vele opzigten eene op zich zelve staande 

 groep uitmaken. Van het geslacht der Lamantijns kent men twee 

 soorten, die aan de kusten van Amerika leven, en eene die aan de 

 westkust van Afrika onder de keerkringen voorkomt. 



Zeer gelijk aan dit geslacht is de Dugong der Maleijers, die zich 

 in den Indischen Oceaan en ook in de Roode Zee ophoudt. Deze 

 dieren hebben achter in de kaken kiezen met platte kroonen. De 

 huid is, vooral in jeugdigen leeftijd, met eenige verspreid staande 

 haren bedekt. De neusgaten liggen vóór aan den kop, gelijk bij de 

 zeehonden. Deze dieren bereiken wel eene aanzienlijke grootte van 

 tien tot vijftien voet of zelfs daarboven , maar zijn echter geenszins 

 in dit opzigt met vele walvisschen te vergelijken , die meer dan 

 zestig of zeventig voet lang worden. Zij voeden zich met zee-wier, 

 en worden daarom kruidetende cetaceën genoemd. 



De eigenlijke walvischachtige dieren leven daarentegen altijd van 

 dierlijk voedsel, vele van zee-slakken, van inktvisschen , van schaal- 

 dieren en van visschen. Zij hebben nooit kiezen , maar of in het 

 geheel geen e , of kegelvormige tanden, die achter in de kaken 

 dezelfde gedaante hebben als voor in den mond. Hunne neusgaten 

 liggen boven op den kop, en vormen daar een dusgenoemd spuitgat, 

 waardoor deze dieren ademen of blazen, 't geen zigtbaar is door den 

 water damp, die, vooral in koudere gewesten, zich als een stofregen 

 boven den kop vertoont. Men heeft gemeend , dat uit deze gaten een 

 straal van water als een fontein of springbron opsteeg, maar de 

 ervarenste reizigers weerspreken deze, vroeger gewone meening, en 

 nopen ons haar als eene ongegronde dwaling te beschouwen. 



Onder deze eigenlijke walvisschen, vleeschetende — of liever van 

 dierlijk voedsel levende Cetaceën , — behooren de j^ö^j^'^^w , wier be- 

 schouwing ons thans verder zal bezig houden. Misschien dat wij later 

 een opstel over de overige geslachten der walvisschen laten volgen. 

 De soorten, die tot de vleesch-etende of eigenlijk genoemde wal- 

 vischachtige dieren behooren, kunnen volgens linnaeus tot de vier vol- 

 gende hoofdgeslachten gebragt worden : Balaena, Physeter^ Monodon 

 en BelpJiinus. Bij de twee eerst genoemde geslachten is de kop van 

 eene buitengewone grootte, en bedraagt somtijds het derde, maar 



