382 



Er is onder de dolfijnen een vnj aanmerkelijk verschil in de 

 gedaante van den kop en in de grootte en , gelijk wij het reeds 

 hebben opgemerkt, in het aantal der tanden, welk laatste kenmerk 

 evenwel door den leeftijd aan eenige wijzigingen onderworpen is. 



Het kan ons oogmerk niet zijn , en zoude ook met de strekking van 

 het Album der Natuur weinig overeenkomen , wanneer wij eene lijst 

 van al de bekende soorten met hare namen en kenmerken wilden 

 geven. Wij vergenoegen ons met slechts enkele meest merkwaardige 

 soorten te vermelden, vooral die, welke aan de kusten van Europa 

 voorkomen. In de eerste plaats komt hier de eigenlijke Dolfijn 

 in aanmerking, welke, in de Middellandsche Zee zich ophoudende, 

 reeds eeuwen voor onze jaartelling bekend was, en de Bolfijn der 

 Ouden kan worden genoemd. Het is deze soort, waaraan de naam 

 van Dolfijn, die in de eerste plaats en bepaaldelijk slechts aan haar 

 toekwam , voor de geheele groep van deze walvischachtige dieren ont- 

 leend is geworden. De kop loopt van voren in eenen smallen bek uit. Er 

 zijn aan weerszijden in beide kaken van veertig tot zeven- en veertig 

 dunne, langwerpige, kegelvormige tanden, waarvan de voorste zeer 

 klein zijn. Deze dolfijn bereikt eene lengte van acht tot tien voet. 



Eig. 5. Belphinus Del^j/iis L. 



De snelle beweging dezer soort en haar meer sierlijke ligchaams- 

 vorm zouden ons haar met regt in de eerste plaats doen noemen, 

 al hadden ook de zonderlinge berigten en dikwerf fabelachtige ver- 

 halen der oude schrijvers haar niet vermaard gemaakt. Herodotüs 

 verhaalt ons, -dat bij Tenaros een groot koperen beeld stond, dat een 

 man op een dolfijn zittende voorstelde. Dit beeld zou door arion 

 zijn opgerigt ter gedachtenis zijner wonderdadige redding. Het 

 verhaal dier redding zal wel aan de meeste onzer lezers bekend 

 zijn. Arion, de beroemdste citherspeler van zijnen tijd, bevond zich 



