— 383 — 



op zee om van Italië naar Korinthe terug te keeren. De bemanning 

 van het schip, door de begeerte verlokt om zich met den schat te 

 verrijken, dien AiiioN door zijne kunst verzameld had, was overeen- 

 gekomen om hem over boord te werpen. Arion, den aanslag bemer- 

 kende, bood liun ZLJn geld aan en smeekte om lijfsbehoud, maar 

 toen men naar hem niet wilde luisteren, verzocht hij vooraf zijn 

 schoonste kleed te mogen aantrekken en op het dek te mogen spelen, 

 waarna hij beloofde zich zelven te zullen ombrengen. Toen hem dit 

 vergund was, sprong hij, na voleindigd gezang, met zijn praalgewaad 

 omkleed en de cither in de hand houdende in zee. Een dolfijn 

 nam den citherspeler op den rug, en bragt hem veilig aan het strand 

 bij Tenaros, van waar hij door den Peloponnesus zich naar Ko- 

 rinthe begaf. Deze mythe heeft het heerschende gevoelen tot grond- 

 slag, dat de dolfijn in de klanken der toonkunst welgevallen vindt, 

 eene meening, die, zonder dat daaruit nog tot hare waarheid iets 

 kan worden afgeleid, niet slechts door oude, maar ook door sommige 

 latere schrijvers wordt voorgestaan. Op vele monumenten en op 

 penningen van Grieken en Romeinen vindt men afbeeldingen van 

 dezen dolfijji, dikwijls beter en natuurlijker dan die, welke van 

 nieuweren oorsprong zijn. Deze soort komt niet slechts in de Mid- 

 dellandsche, maar ook in de Noordzee voor, ook aan onze kusten, 

 en in den Atlantischen Oceaan, zelfs in het zuidelijk halfrond , zoo als 

 een in het Museum te Leiden aanwezig skelet van een bij de 

 Kaap de Goede Hoop gevangen voorwerp aantoont. Gelijk de meeste 

 dolfijnen, vertoont deze soort zich meest in troepen, en kenschetst zich 

 door zijne levendigheid en snelle beweging in de golven. Zij wordt 

 dikwerf spelende gezien bij snel zeilende schepen, schiet in alle rig- 

 tingen aan beide boorden van het schip uit het water , rigt zich op 

 en buitelt, verdwijnt en komt weder plotseling te voorschijn. Bij 

 deze sprongen en buitelingen valt zij somtijds op het dek. De be- 

 naming van Springer^ die door de Noorwegers, en van Tuimelaar '^) ^ 



1) Niet tuimel aar , gelijk lacépède, bij gemis van de kennis onzer taal, schreef, üe 

 Noordsche schrijvers geven den naam van tuimelaar {tumlare) aan den bruinvisch {Del- 

 phinus phucaena). 



