_ 394 — 



tiging wij aan allen, die ze nog niet hebben gezien, en er toe in 

 de gelegenheid zijn, ten sterkste aanraden, in de volle overtui- 

 ging dat zij zich met het opvolgen van dien raad zullen geluk 

 wenschen. Het overnemen van het volgende korte opstel van den 

 Duitschen Natuurkenner kaim, müt.i.er kwam ons voor deze gele- 

 genheid niet ongepast voor. 



Wanneer de elkander het meest tegensprekende gedachten als in 

 de bontste kleurenwisseling versmolten worden tot eene enkele een- 

 heid, die ons de hoofdgedachte slechts met moeite laat erkennen, 

 dan plegen wij te spreken van eene bizarrerie van den stijl, die 

 in volkomene tegenstelling staat met zijn harmonisch evenwigt. 

 Ook de Natuur kent dezen stijl, en wel in een werelddeel, dat 

 men zelf het bizarre zoude kunnen noemen. Het is Afrika, met 

 hare ontzaggelijke verscheidenheid van bodem en dieren , welke hare 

 menschelijke uitdrukking vond in de bizarre geschiedenis en kunst 

 van Egypte. De vruchtbaarste deltavormingen naast den ontzettenden 

 dood der woestijn , de aan plantenvorraen het meest rijke v^ouden 

 naast de onbeschrijfelijke armoede der steppenplanten, het weelde- 

 rigste dierenleven in de woestijn, de meest verscheidene vorming 

 van den bodem naast de grootste eenvormigheid van zijne uitwendige 

 omtrekken! Hier paard, ezel en kameel, daar scharen van gazellen 

 en antilopen ! Hier het wonderbare nijlpaard en de naauwelijks 

 nog [?] fabelachtige, schoon dan ook welligt uitgeroeide eenhoorn, 

 daar de leeuw, de jakhals, de hyaena, de luipaard! Aan de zuid- 

 spits de elefant, de rhinoceros en de buffel, scharen van zebra's, 

 quagga's en van den gnou, die wonderlijke vereeniging van paard, 

 os en geit, en daarnaast de wonderbaarlijkste afwijkingen van den 

 sethiopischen mensch, de meest elkander tegenovergestelde typen in 

 één beeld! Geen wonder, zoo Afrika reeds aan de Ouden het land 

 der fabelen en wonderen toescheen! Ja, alsof de Natuur de maat 

 der tegenstellingen vol had willen maken, of alle in eene enkele 

 gestalte had willen vereenigen, zoo doet zij daarbij de zonderlingste 

 gedachte in deze zonderlinge schepping verschijnen: de Giraffe 

 namelijk {Camelopardalis giraj^a Z.), de Zirafet, Zouraffa, Zournapa 



