IETS OVER DEN PIETERMAN 25 



of daar zijne geledigde eijerschalen aan een draadje aan den zolder 

 zien hangen en de prachtige dekvederen zijner vleugels op de tooi- 

 sels der grooten bewonderd; men weet te verhalen van zijn snellen 

 gang, men vertelt in vollen ernst dat dit beest bovenmate dom is en, in 

 gevaar zijnde, den kop in de struiken verbergt om zijne vervolgers niet 

 meer te zien, dat hij ijzer verslindt en dus geen' smaak heeft, en derge- 

 lijke fabels meer ; doch die dit vertelt is ten eenenmale onbekend met 

 een' inlandschen vogel, met den kievit; slechts dit weet hij , dat kie- 

 vitseijeren eene lekkernij zijn; maar dat dit beestje eene geheel andere 

 wijze van vliegen dan zijne gewone heeft, wanneer het zijn nest te zamen 

 stelt, eene andere als het eijeren gelegd heeft, eene andere als de 

 jongen op het punt zijn om uit de eijerschaal te komen; dat de 

 kievit gewoonlijk slechts vier eijeren legt, maar dat men, door alle 

 dagen een ei uit het nest te nemen, dit getal tot 12 a 16 kan op- 

 voeren, en dat men door dit middel de opbrengst der kievitseijeren 

 in eene provincie van ons land (Friesland) in sommige jaren tot 

 ƒ80,000 heeft zien stijgen, zie van dit alles weet hij niets , ofschoon 

 honderde kievitten in het voorjaar boven zijn hoofd zwaaijen en tuime- 

 len, en de struisvogel bij hem wel degelijk tot diQ rarae aves behoort. 

 Wie kent niet den walvisch, wie las niet met belangstelling be- 

 schrijvingen van die togten naar zeeën met ontzaggelijke ijsblokken 

 en ijsvelden, die nimmer smelten ; wie is onbekend met de verhalen van 

 ontberingen en moeijelijkheden van eiken aard, in die gure en onher- 

 bergzame gewesten ondervonden door hen, die uitvoeren om dat zeege- 

 drocht te vangen; wie weet niet dat de walvisch geen visch is, en zijne jon- 

 gen zoogt, dat hij geen roofdier is en zijn voedsel hem geene moeite 

 kost, daarbij zijne wijde kaken slechts behoeft te ontsluiten om hon- 

 derde weekdiertjes (de Clio horealis) te verslinden? Wie heeft niet 

 gedui,zeld op de gedachte aan de diepte der noordelijke en zuidelijke 

 poolzeeën, die zulk een ontzaggelijk ligchaam veroorlooft met verba- 

 zende snelheid en kracht naar beneden te duiken zonder zich te 

 bersten te stooten op den rotsgrond der zee? Maar hoe weinigen zijn 

 er die zoo uitvoerig kunnen spreken over honderde visschen en 

 zeedieren , die dagelijks onder onze oogen komen , waarvan onze zeeën 

 vol zijn of die jaarlijks onze kusten bezoeken ! 



