Oi OVER DE DOOI>E ZEE. 



Het is niet te verwonderen , dat deze diepe , van hooge bergen 

 ingeslotene watervlakte niet op alle reizigers, die haar bezochten, 

 denzelfden indruk maakte. De oever der Doode zee is, volgens de 

 verklaring van von schubeut i) , bij den eersten aanblik van haar 

 noordelijk einde, rijk aan verhevene schoonheid van omtrekken, en 

 te rekenen onder de heerlijkste, die hij ooit gezien had. 



Op enkele streken, vooral aan de oostelijke kust, daalt het 

 groen der bergkloven tot aan den waterspiegel af, en vormt daar een 

 digt en bloei] end plantenbekleedsel. Het water was zoo klaar en 

 effen en zoo uitlokkend, dat zelfs muildieren, die voor het eerst 

 deze plaats bezochten, begeerig den kop naar het water bogen, maar 

 dien, zoodra zij er van geproefd hadden, met afgrijzen terug trok- 

 ken en schudden. Ook nu ssegger 2) betuigt, dat de omgevingen van 

 de Doode zee] niet zoo afschuwelijk: zijn, als ze wel eens door rei- 

 zigers zijn beschreven. 



Doch van alle reizigers , die deze plek bezochten , heeft niemand 

 daar langer vertoefd dan j>ynch; en het is dan ook van hem, dat 

 wij aangaande het uitwendige voorkomen der Doode zee op verschil- 

 lende punten en onder verschillende toestanden , de beste voorlich- 

 ting kunnen bekomen. 



Toen hij den 18 April 1848 uit den mond van den Jordaan de 

 Doode zee invoer , woei er een frische noordwestewind , die zich 

 spoedig tot een storm verhief. De geheele zee was ééne schuimende 

 vlakte. Het overstuivend water, dat ras verdampte', liet overal op klee- 

 deren en aangezigt eene vuile zoutkorst achter, die de huid prik- 

 kelde en de oogen pijnlijk aandeed. Wegens de digtheid van het 

 water was het, als werd de boeg der schepen met smidshamers 

 gebeukt. Het was , als of eene hoogere magt zich tegen de stoute 

 ondernemingen der koene Amerikanen verzette. Maar weldra legde 

 de stormwind zich plotseling neder, en in korten tijd, binnen 20 

 minuten, was de zee, door de zwaarte van haar water, weder effen 

 en spiegelglad. 



Wij kunnen den koejien reiziger op zijnen togt niet volgen, maar 



1) Reise. S. 85. 



2) RussEGGER, Reise, III p. 106—109. 



