OVER DE DOODE ZEE. 57 



verdunde lucht met zijne vleugels. De zon goot hare gloeijende 

 stralen op het geheimzinnig element uit , waarop wij dreven , en het- 

 welk alleen van alle werken des kScheppers geen levend wezen in 

 zich draagt." ^). "Aan deze zee stemt de gedachte aan den dood 

 geheel overeen met de atmosfeer en het geheele "tooneel. Hier viel 

 het ons zwaar, ons van de gedachte los te maken, dat er niets dan 

 dood in de wereld was en dat wij de eenige levenden waren. 



De dood is hier, de dood is daar. 

 "t Is dood, al wat men ziet 2)." 



Zoo is het uitwendige voorkomen der Doode zee, 



II. 



Over de natuurlijke gesteldheid van het ivater der Doode zee. 



In de eerste plaats trekt het ongemeene specifieke gewigt van het water 

 en de daarmede verbondene sterke draagkracht onze opmerking. Lynch 

 vond bij eene naauwkeurige vergelijking van dit water m.et dat van den 

 Atlantischen oceaan , dat dat van het laatste , zoo men gedestilleerd 

 water als eenheid aanneemt, 1,02 bedroeg, terwyl het eerste een 

 sp. gew. had van 1,13; volgens anderen is dit nog veel aanmerkelijker. 

 Het water der Doode zee loste slechts -fV , dat van den Atlantischen 

 oceaan | en gedestilleerd water {\ van zijn gewigt aan zout op ^). 

 Deze zwaarte van het water wordt veroorzaakt door de groote 

 hoeveelheid daarin opgeloste zouten , inzonderheid die van magne- 

 sia en soda. Maar dit specifiek gewigt schijnt niet in alle jaar- 

 getijden en op alle plekken gelijk te zijn. Als de zee des winters 

 door regenvloedeu en door de wateren des Jordaans en der daarin 

 uitstroomende beeken 10 tot 15 voeten hooger wast, zijn natuurlijk 

 hare wateren meer verdund dan in den herfst, als zij maanden 

 lang aan eene sterke uitdamping onder eene brandende zon zijn 

 blootgesteld geweest. 



1) Lynch, p. 191. 

 ') Lynch, p. 199. 

 3) Lynch , S. 235. 



