OVER DR DOODE ZEE. 61 



stieren zonder kop gelijken, i). Als zulk eene opwerping van asplialt- 

 stoffen uit de diepte der zee plaats had , begaven de oeverbewoners 

 zich op van riet gemaakte vlotten op het water en trachtten er met 

 bijlen zoo veel zij konden af te houwen en aan den oever te ver- 

 zamelen. Niet gering was de winst , die zij daarmede behaalden , daar 

 zij de asphalt naar Egypte verzonden , waar zij tot het inbalsemen 

 van lijken en nog tot menige andere zaken gebruikt werd. 



Strabo houdt de asphalt voor een door de hitte vloeibaar ge- 

 wordene aardhars, welke ten gevolge van een onderaardsch vuur 

 opborrelt, en zoodra het in aanraking met het koudere zeewater 

 komt , vast en taai wordt , zoodat men met de bijl stukken daarvan 

 kan afbouwen. Dewijl dit onderaardsche vuur niet bestendig werkt, 

 is ook het naar boven drijven dier asphaltschollen aan geene be- 

 paalde tijdperken verbonden. 



Volgens de meening der aldaar levende arabische volkstammen zou 

 deze asphalt uit eenige rotsen aan de oostzijde der zee, of volgens 

 anderen aan de zuidzijde van het schiereiland vloeijen, en aan der- 

 zelver oppervlakte eene dikke korst afzetten , die eindelijk bij storm- 

 weder daarvan afgeslagen en in de zee omgevoerd zoude worden, 

 totdat de Arabieren ze opvisschen en verzenden. Men noemde daarom 

 de hier en daar aau de oevers liggende asphaltbrokken Hadscher 

 Muza of Mozessteen. 2) Men heeft echter van die asphaltrotsen 

 tot hiertoe geene sporen gevonden , zoodat men met regt dit ver- 

 haal voor eene fabel mag houden. 



Van meer belang is hetgeen de aziatische Scheiks aan robinson 

 berigtten, dat na de hevige aardbeving in 1884 eene groote me- 

 nigte asphalt nabij het zuidwestelijk gedeelte der zee aan land ge- 

 spoeld, en door de Arabieren opgezocht en verkocht was. Na de 

 aardbeving van 1 Januarij 1837 zag men insgelijks eene groote 

 massa asphalt (de een zeide als eeii iniis, de andere als een eiland) 

 op de zee drijven, tot dat het niet ver van Usdum, dus aan de 

 zuidelijke kust, aan land gedreven werd. De bewoners van dat land 

 zwommen er naar toe en hieuwen het met bijlen in stukken, om het 



') JosEFUS, Belt Jud. IV. 8 4. 

 2) Robinson Reise II , 463. 



