EEN VULKANISCH VISCHJE, 



T. C. W I N K L E R. 



Hoewel het eene onbetwistbare waarheid is, dat de beschaafde 

 mensch in de eerste plaats eene voldoende kennis moet hebben 

 van die voorwerpen der natuurlijke historie, welke zich in zijne 

 nabijheid bevinden en die hem als 't ware dagelijks voor oogen 

 komen; hoewel het ongerijmd genoemd mag worden Nederlanders 

 met kennis van zaken te hooren spreken over paradijsvogels en 

 colibrietjes, terwijl zij geene de minste kennis hebben van mus- 

 schen en spreeuwen; zoo belet dit toch niet, dat wij niet met be- 

 geerigheid eens zouden willen rondzien in het wijde veld der schep- 

 ping dat buiten onzen gezigtskring gelegen is; dat wij niet gaarne 

 onze eentoonige vlakke weiden in onze verbeelding verlaten voor de 

 heerlijke bergen en dalen , van Zwitserland en Italië b. v. ; dat wij 

 niet onze mistige lucht in den geest zouden willen doordringen 

 om op hooger gelegene aardgedeelten te zwelgen in den blaauwen , in 

 den opwekkenden aether der bergtoppen. Ja gewis , het is een on- 

 beschrijfelijk genot voor hem, die door maatschappelijke banden 

 aan ons vochtig, kleurloos, eentoonig Nederland geboeid is, dat 

 hij verbeeldingskracht genoeg heeft om zich in zijne gedachten te 

 kunnen verplaatsen naar oorden waar alles schittert en bloeit; waar 

 de lucht die men inademt warm, droog en zuiver is; waar een 

 eeuwige zomer heerscht en sneeuw en hagel onbekend zijn. Heer- 

 lijke landen, bevoorregt in menig opzigt, versierd met Flora's 

 schoonste dochteren en met Pomona's edelste gaven, gij eilanden 

 van den Indischen Archipel, gij Mexico en Peru, waar natuurwon- 



