EEN VULKANISCH VISGHJE. 



93 



eens zooveel visschen door dien vulkaan op de goederen van den 

 Marquis de selvalègre geworpen werden, dat de stank dier rot- 

 tende dieren den omtrek verpestte, en in 1691 wierp de Imba- 

 buru zooveel in de rigting naar de stad Ibarra, dat de toen ont- 

 staande rotkoortsen in die stad aan de rottende visschen gewe- 

 ten werden. 



Naar die groote menigte te oordeelen, moeten de onderaardsche 

 meeren zeer uitgestrekt zijn, en schijnen de visschen daar beter 

 voort te planten dan daar buiten, immers in de beeken, enz. vindt 

 men ze juist niet talrijk. De openingen, uit welke zij te voorschijn 

 komen, zijn wel is waar de laagstgelegene van de vulkanen, doch zij 

 zijn echter steeds 2500 tot 2600 ellen boven het waterpas der zee , en 

 daar de vlakten, waarop zij nedergeworpen worden, 1300 ellen hoog 

 zijn, zoo moeten zij een val ondergaan van 1200 tot 1300 voeten 

 Yreemd is het dus, dat zij niet meer misvormd zijn als zij beneden 

 gekomen zijn, vooral als men hun week en slap vleesch in aan- 

 merking neemt. De Indianen zeggen dat zij zelfs somtijds levend 

 beneden komen, von humboldt kon zich daarvan echter niet met 

 eigen oogen overtuigen. 



Dit vischje nu behoort tot de Siluroïden 

 of Meervallen. In den tweeden jaargang van 

 dit Album vindt men, op bladz. 209, een 

 opstel over de eenige in ons vaderland voor- 

 komende soort der Siluroïden , welke thans , 

 ten gevolge van de droogmaking van het 

 Haarlemmermeer, waarin deze vischsoort zich 

 uitsluitend ophield , in het vervolg misschien 

 van de lijst der Nederlandsche visschen zal 

 moeten worden geschrapt. 



Volgens LACÉPf:DE behoort de Silurus, 

 waarover wij handelen, tot zijne zesde orde, 

 of tot de Pimelodes i>acep. Op zijnen raad 

 heeft VON humboldt aan dit vischje den 

 naam gegeven van Pimelodus cyclo'pu'm.. Het 

 Timelodus Cyciopum. ligchaam en de kop zijn eenigzins platge- 



