94 EEN VULKANISCH VISGHJE. 



drukt, en olijfgroen van kleur met kleine zwarte vlekjes; de mond 

 is groot en bevindt zich aan het einde van den- snuit. Aan de mond- 

 hoeken bevinden zich twee baarden, (aan elke zijde een); de neus- 

 gaten zijn pijpvormig ; de oogen midden op den kop. De tanden 

 zijn talrijk en zeer klein. De huid is met veel slijm overdekt; het 

 kieuwvlies wordt door vier kieuwstralen uitgespannen ; de borstvin 

 heeft negen stralen, de eerste rugvin zes; de aarsvin zeven en de 

 gevorkte staartvin twaalf stralen, terwijl de tweede rugvin zonder 

 (adlposa) is. Alle eerste stralen der vinnen zijn aan de buitenzijde 

 getakt. Onder alle meervallen leeft deze zekerlijk wel in de hoogste 

 streken van den aardbol, namelijk op 1700 ellen. Zijne lengte is 

 van twee tot vier duim. Hij leeft in beeken die eene warmte hebben 

 van 10° C. en ook in de rivieren der vlakte, wier temperatuur 

 gelijk is aan 27° C. Gegeten wordt hij slechts door arme Indianen, 

 terwijl de meer gegoeden en de Spanjaarden hem verachten , om 

 zijn vrij afzigtelijk voorkomen en om de slijm, waarmede hij bedekt is. 

 Wij besluiten dit artikel met de opmerking van den man, die 

 zooveel bijgedragen heeft tot de kennis der vuurspuwende bergen 

 en hunne verschijnselen en voortbrengselen, dat namelijk alle na- 

 sporingen, de vulkanen betrefiende, wel geleid hebben tot eene meer 

 naauwkeurige kennis van de producten, die uit hunnen boezem te 

 voorschijn komen, maar dat de aard der krachten, waardoor die 

 ontzettende massa's worden opgestuwd uit de ingewanden der aarde, 

 tot heden nog bijna geheel voor ons in het duister gelegen is. 



