98 OVER DE DOODE ZEE. 



moeras vertoont en langzamerhand in eene zandige hoogvlakte 

 overgaat. 



Vragen wij naar het algemeene geologische karakter van dit ge- 

 bergte, dan mag men op getuigenis der meeste reizigers aannemen, 

 dat zijne massa doorgaans uit kalksteen bestaat, wel niet in geheel 

 zuiveren toestand, maar met verwante steensoorten doormengd. Nus- 

 SEGGEE, vond er, voor zoover hij de oevers der Doode zee onder- 

 zocht, slechts jura-, krijt- en alluviaal-formatiën , maar geene eigen- 

 lijke vulkanische gesteenten. Deze , zoo als basalt en anderen, komen 

 eerst hooger op in de Jordaan-vallei voor. Alhoewel hij in dit ge- 

 bergte evenmin eigenlijk gezegde kratervormen aantrof, zoo werden 

 toch de sporen van de inwerking van vulkanen op de vorming des 

 boderas overal in de omstreken van de Doode zee en op de aan- 

 grenzende bergen door hem duidelijk opgemerkt. Er zijn ook nog 

 vele andere omstandigheden, die voor de vulkanische gesteldheid 

 dezer streken schijnen te pleiten. Zoo treft men aan het noordelijk 

 einde der zee een zwarten glimmenden steen aan , die voor een 

 gedeelte aan het vuur vlam vat en een bergharsreuk van zich geeft. 

 Hij wordt veel opgezocht en in Jerusalem tot rozenkransen en an- 

 dere kleine artikelen verarbeid. Op vele andere plaatsen vindt men 

 zwavel, soms in stukken van eene mansvuist. De omwonende stam- 

 men vinden het in genoegzame hoeveelheid om er hun buskruid 

 van te bereiden. Heete ^bronnen, waarvan vele sterk met zwavel 

 bezwangerd zijn, treft men op verscheidene plaatsen aan. Onder 

 deze hadden de zwavelbronnen van Kallirrhoé, aan de oostkust der 

 zee gelegen, in de oudheid eenen grooten roem. Koning herodes 

 liet zich nog in het laatst van zijn leven derwaarts brengen om 

 zijn verwoest ligchaam voor eenigen tijd tegen den dreigenden dood 

 te verdedigen, i) De gedurige aardbevingen , waaraan deze oorden 

 zijn blootgesteld, geven ontwijfelbare bewijzen van hunne vul- 

 kanische gesteldheid. De aardbeving van 1837 , die zich in de 

 rigting der Jordaanvallei aan de oostzijde althans over eene lengte 

 van 100 en eene breedte van 18 tot 20 Duitsche mijlen uitstrekte, 



1) RoBiNSON, Palestina Ile Dl., bl. 45'i. 



