OVER DK DOODE ZEE. 103 



of zijdekruid^ dat uien in Noord-Amerika aantreft. Breekt men er 

 iets van af, dan vloeit er een melkachtig sap uit. De vrucht heeft 

 van buiten veel overeenkomst met een grooten gladden appel of 

 sinas-appel en hangt in bosjes van twee of vier te zamen. Als zij 

 rijp is, heeft zij eene geelachtige kleur. Op het gevoel is ze week 

 en zacht. Maar wanneer men ze drukt, spat zij als eene blaas uit- 

 een en alleen de vezels van de dunne bast blijven over. Zij is in- 

 derdaad hoofdzakelijk met lucht gevuld, als eene blaas, waardoor 

 zij hare ronde gedaante krijgt. Het hulsel bevat eene menigte 

 dunne zijde met zaadkorreltjes. De Arabieren verzamelen deze zijde 

 en maken daaruit lonten voor hunne geweren. Lynch zegt, dat de 

 vrucht bitter van smaak is en met vezelen en stof vervuld. Het 

 melkachtige sap, dat uit de bast of de takken vloeit, moet buitenge- 

 meen scherp en bijtend zijn. In Egypte wordt het gebruikt om de 

 haren te doen uitvallen. In een berigt , voorkomende in de Algemeene 

 Konst- en Letterbode van 7 October 1853 wordt vermeldt, dat men 

 begonnen is het melkachtige vocht van de Asclepias gigardea op 

 dezelfde wijze te behandelen, als geschiedt met het sap van den 

 boom, waaruit de gutta percha vloeit. De uitkomst van deze proef 

 leverde eene zelfstandigheid geheel overeenkomstig met de gutta 

 percha. Deze zelfstandigheid wordt zacht in warm water en laat 

 zich vormen; men heeft er bekers en vazen van gemaakt. Zij ver- 

 mengt zich zeer goed met de gewone gutta percha. De Asclepias 

 gigantea^ in Indië muddar geheeten , geeft ook^ uitstekende vezels, 

 die hennep en vlas kunnen vervangen. Zij groeit op de armste 

 gronden. Eene goede cultuur zou de opbrengst van sap en de fijn- 

 heid der vezels in hooge mate vermeerderen. 



Uit dit alles schijnt het wel aan geen twijfel onderworpen te zijn, 

 dat de Oscher der Arabieren of de Asclepias gigantea de plant 

 is, waaraan de zoogenoemde Sodoms-appelen groeijen. i.) 



1) Zie over dit gewas robinson, Palestina II, bl. 472, lynch, Bericht, bl. 201, 

 KiTTER, Erdkunde XV, 1, bl. 504. 



