106 OVER DE DOODE ZEE. 



zoogenoemde Hermongebergte) uitmaakt, scheiden zich twee berg- 

 takken af, die aan weerszijde het Jordaandal insluiten en zich aan 

 beide zijden, oost- en westwaarts, in bergachtige hoogvlakten uit- 

 breiden. Dit Jordaandal, door de tegenwoordige bewoners el-Ghor ^ 

 dat is, de lage vlakte genoemd, heeft niet overal dezelfde breedte. 

 Terwijl het doorgaans eene breedte van ongeveer twee uren heeft, 

 verwijdt het zich bij Jericho tot eene breedte van bijna vier uren. 

 De zandsteenklippen, die het dal begrenzen, verheffen zich aan de 

 westelijke zijde 1200 tot 1500 voet boven de vlakte, terwijl de 

 oostelijke bergen wel in het eerst minder hoog zijn, maar een 

 weinig achterwaarts 2000 tot 2500 omhoog stijgen. Dit gebergte 

 is aan beide zijden door eene menigte beken doorsneden, die hare 

 wateren in het bed des Jordaans ontlasten. Door deze dalvlakte nu 

 kronkelt zich de Jordaan, tot dat hij, na door het meer el Huleh 

 (in den Bijbel de wateren van Merom genoemd) en door het Ga- 

 lilesche meer gestroomd te zijn, zich in de Doode zee ontlast. 



Maar ook beneden de Doode zee zetten zich die beide bergreek- 

 sen in zuidelijke rigting voort en vormen zoo eene doorloopende 

 dalvlakte van ongeveer dezelfde breedte als het Jordaandal. Deze 

 vallei draagt den naam van Wadi- el- Ar ah ah ^ derhalve denzelfden 

 naam, met welken het zuidelijke gedeelte van het Jordaandal in den 

 Bijbel wordt aangeduid. Deze dalvlakte loopt door tot aan de 

 noordelijke spits van de Elanitische golf, door de Arabieren Bahr- 

 Ahabah genoemd. 



Het verdient allezins opmerking, dat dit groote dal tusschen de 

 Doode zee en de Elanitische golf tot in de tegenwoordige eeuw bijna 

 geheel onbekend is gebleven. De oude aardrijksbeschrijvers maken 

 er geene melding van, ofschoon zij zoowel de Doode zee als de 

 Elanitische golf kennen en in hunne werken beschrijven. De geschied- 

 schrijvers der middeneeuwen zwijgen er insgelijks van. Abulfeda, 

 een Arabisch schrijver uit de 14de eeuw, is de eenige, die uit- 

 drukkelijk zegt, dat het Jordaandal (el-Ghor) zich zuidwaarts tot 

 aan de Eoode zee uitstrekt. Daar echter de Arabah (de vlakte, 

 woeste steppe) in het Oude Testament in verband met de Eoode 

 zee en Elath, de plaats waarvan de oostelijke inham der Eoode zee 



